I SA/Gd 1284/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, listopad i grudzień 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, listopad i grudzień 2007 r., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody. Podał, że kwota zobowiązania podatkowego wskazana w zakwestionowanej decyzji jest tak znacznej wielkości, że jej egzekwowanie spowoduje dla jego firmy utratę płynności finansowej, czego konsekwencją będzie brak możliwości wywiązania się z bieżących zobowiązań w stosunku do pracowników, jak też niemożność wywiązania się z obecnie zawartych z kontrahentami umów. Wnioskodawca wskazał również, że przy tak licznych naruszeniach prawa wskazanych w skardze, prawdopodobnym jest, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej ulegnie zmianie zgodnie z wnioskiem strony, dlatego też wstrzymanie jej wykonania jest całkowicie zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Poza lakonicznym stwierdzeniem, że egzekwowanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej firmy skarżącego, czego konsekwencją będzie brak możliwości wywiązania się z bieżących zobowiązań w stosunku do pracowników, jak też niemożność wywiązania się z zawartych z kontrahentami umów, A. H. nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Do wniosku nie dołączono jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, jakie są aktualne miesięczne obroty, uzyskiwane dochody (bądź też strata) prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, brakuje także informacji o jego osobistej sytuacji majątkowej, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Natomiast fakt zatrudniania pracowników i regulowania z tego tytułu wszelkich zobowiązań i danin publicznych nie jest sytuacją nadzwyczajną, świadczenia takie ponoszą wszyscy działający legalnie przedsiębiorcy. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.