I SA/Gd 1285/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o sprostowanie i wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1285/15 o odrzuceniu skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015r., sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wniesioną przez T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. skarżący wniósł o sprostowanie i wykładnię postanowienia oraz jego uzupełnienie przez "podanie co Sąd postanowił w sprawie wniosku z dnia 22 września 2015 r. o ustalenie przez Sąd wartości przedmiotu zaskarżenia albowiem podstawa ustalenia podatku została przez Organ podatkowy zaniżona o około 130 m2 wartość zaskarżenia ujemna". W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że "z treści postanowień wynika iż podstawą odrzucenia skarg było niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, od którego zależy wysokość wpisu". Tymczasem skarżący w piśmie z dnia 22 września 2015 r. wskazał, że wartość zaskarżenia jest ujemna. Z tego względu skarżący wniósł o sprostowanie z urzędu postanowienia i ustalenie wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sprostowania, wykładni i uzupełnienia postanowienia z dnia 22 października 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek strony zmierzał w istocie do wzruszenia postanowienia Sądu odrzucającego skargę poprzez wykorzystanie w tym celu instytucji sprostowania oczywistych omyłek, co w świetle treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jest niedopuszczalne. Sąd nie dopatrzył się także przesłanek do dokonania wykładni postanowienia (art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a.) i jego uzupełnienia (art. 157 p.p.s.a.). Pismem z dnia 11 lutego 2016 r. skarżący ponownie wniósł o sprostowanie i wykładnię postanowienia z dnia 22 października 2015 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że "z treści postanowień wynika iż podstawą odrzucenia skarg było niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, od którego zależy wysokość wpisu". Tymczasem skarżący w piśmie z dnia 22 września 2015 r. wskazał, że wartość zaskarżenia jest ujemna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącego podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, rozpoznawany wniosek z dnia 11 lutego 2016 r. jest ponownym wnioskiem o sprostowanie i dokonanie wykładni wydanego przez Sąd w dniu 22 października 2015 r. postanowienia o odrzuceniu skargi. Poprzedni wniosek skarżącego w tym przedmiocie (zawarty w piśmie z dnia 17 listopada 2015 r.), oparty na tych samych przesłankach co wniosek obecny, został oddalony postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Postanowienie to, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron w ustawowym terminie, stało się już prawomocne. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. W tej sytuacji przedmiotowy, ponowny wniosek skarżącego o sprostowanie i dokonanie wykładni – jako dotyczący już kwestii prawomocnie rozstrzygniętej - podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.