I SA/Gd 1287/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o sprostowanie i wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1287/15 w przedmiocie odmowy wykładni, sprostowania i uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015r., sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: I. odmówić sprostowania postanowienia; II. odmówić wykładni postanowienia. Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wniesioną przez T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. Postanowienie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 5 listopada 2015r. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. skarżący wniósł m.in. o uzupełnienie postanowienia przez "podanie co Sąd postanowił w sprawie wniosku z dnia 22 września 2015 r. o ustalenie przez Sąd wartości przedmiotu zaskarżenia albowiem podstawa ustalenia podatku została przez Organ podatkowy zaniżona o około 130 m2 wartość zaskarżenia ujemna". Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu uzupełnienia ww. postanowienia. Pismem z dnia 11 lutego 2016 r. skarżący ponownie wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 22 października 2015 r. przez "podanie co Sąd postanowił w sprawie wniosku z dnia 22 września 2015 r. o ustalenie przez Sąd wartości przedmiotu zaskarżenia albowiem podstawa ustalenia podatku została przez Organ podatkowy zaniżona o około 130 m2 wartość zaskarżenia ujemna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Postanowienie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, doręczone zostało skarżącemu w dniu 5 listopada 2015 r., a wniosek o jego uzupełnienie złożony został w dniu 11 lutego 2016 r., a zatem po terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Stanowi to podstawę do odrzucenia wniosku, zgodnie z dyspozycją art. 157 § 1a p.p.s.a. Dodatkowo podkreślić należy, że jest to kolejny już wniosek w tej samej sprawie, w sytuacji gdy poprzednio złożony wniosek tożsamej treści został już rozpatrzony prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 166 p.p.s.a. odrzucił wniosek.