I SA/Gd 129/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. i B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 23 marca 2012 r. (data stempla pocztowego), B. K. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku wnioskodawca dołączył wyciąg z rachunku bankowego, odpis decyzji w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2012 r. oraz odpis legitymacji emeryta. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, otrzymuje emeryturę w wysokości 2.139,49 zł netto, nie posiada oszczędności ani papierów wartościowych, saldo jego rachunku bankowego na dzień 22 marca 2012 r. było ujemne i wynosiło 135 zł. Majątek wnioskodawcy stanowi działka o obszarze 687 m2, zabudowana domem o powierzchni 137,20 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 2003), którego wartość według oceny wnioskodawcy jest mniejsza niż 3.000 euro. Wnioskodawca jest też właścicielem mieszkania o powierzchni 78 m2, w którym zamieszkuje jego była małżonka. Analiza historii operacji dokonywanych za pośrednictwem rachunku bankowego wskazuje, że wnioskodawca ponosi wysokie koszty utrzymania związane z eksploatacją domu, w którym zamieszkuje, w szczególności związane z ogrzewaniem i poborem prądu. Z tego tytułu w marcu br. poniósł wydatki w wysokości 1.721,51 zł. Ponadto do stałych i koniecznych wydatków wnioskodawcy zaliczyć należy spłatę kredytu w kwocie 504,48 zł miesięcznie oraz ratę podatku od nieruchomości w wysokości 324 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności wysokość dochodu wnioskodawcy w stosunku do wysokości ponoszonych przez niego stałych i koniecznych kosztów utrzymania oraz brak zasobów finansowych, uznano, iż udowodnił on, że aktualnie nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.