I SA/Gd 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Cz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2004 r. do grudnia 2004 r. oraz od października 2005 r. do grudnia 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2004 r. i od października do grudnia 2005 r. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi ją na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem wniosek złożony w niniejszej sprawie nie zawiera w tym względzie żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżony akt jest merytorycznie niesłuszny i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.