I SA/Gd 130/13

Dnia 27 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 roku na rozprawie sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2006 rok p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie Decyzją z dnia 26 listopada 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2006 rok. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Jak wynika z ustaleń Sądu, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskiem z dnia 6 marca 2013 r. (BO-4660-60/12) przedstawił do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zagadnienie prawne następującej treści: "Czy w stanie prawnym obowiązującym od dnia 9 grudnia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. wyłączenie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli w postaci dróg oraz obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84, z późn. zm.), zależało od oznaczenia gruntów, na których takie budowle są posadowione, symbolem "dr" w ewidencji gruntów i budynków". Treść wniosku Prezesa NSA wskazuje, że rozstrzygnięcie będącego jego przedmiotem zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, będzie miało kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, której istota sporu dotyczy właśnie interpretacji przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. W rozpoznawanej sprawie w decyzjach organów podatkowych obu instancji wskazane bowiem zostało, że kluczowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości maja zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a wyłączeniem z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych mogą zostać objęte jedynie te grunty, które w tej ewidencji oznaczone zostały symbolem "dr". Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.