I SA/Gd 1313/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za rok 2010 oraz zryczałtowanego podatku dochodowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 10 listopada 2016 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca S. G. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 2.543 zł. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej, złożonego przez nią pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżąca nie posiada żadnego majątku, nie osiąga dochodów – obecnie poszukuje zatrudnienia, samotnie wychowuje sześcioletniego syna, koszty utrzymania dziecka pokrywa jego ojciec, natomiast wszystkie zobowiązania, bieżące wydatki i potrzeby życiowe skarżącej pokrywa jej matka. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.