I SA/Gd 1317/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od gier za październik 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 listopada 2011 r. w przedmiocie określenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. zobowiązania podatkowego w podatku od gier za październik 2010 r. w wysokości 24.000 zł strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji ograniczyła się do wskazania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako P.p.s.a., tj. podstawy prawnej wstrzymania i wyrażenia swojego przekonania o słuszności skargi. Dodała, że o jej trudnej sytuacji materialnej świadczą liczne postępowania egzekucyjne toczące się przeciwko spółce a także, że wykonanie zakwestionowanej decyzji spowodowałoby konieczność wszczęcia egzekucji z innych niż pieniądze składników majątkowych skarżącej, co spowodowałoby nieodwracalne skutki. Spółka nie przedstawiła jednakże żadnych dokumentów na poparcie swojego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści wyżej przytoczonego przepisu należy wyprowadzić wniosek, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wskazane wyżej następstwa. Poza stwierdzeniem, że pobrana kwota podatku narażałaby skarżącą na uszczuplenie jej majątku a brak wstrzymania wykonania decyzji doprowadzi nie tylko do wyrządzenie szkody majątkowej, ale i do powstania nieodwracalnych skutków w majątku skarżącej (mowa też o innym majątku niż pieniądze) nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów pozwalających Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na sytuację materialną skarżącej i jej majątek w aspekcie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sama skarżąca nie przestawiła dowodów na poparcie twierdzeń sformułowanych we wniosku o wstrzymanie, takich jak np. kopii tytułów wykonawczych dotyczących prowadzonych przeciwko niej egzekucji, co czyni twierdzenia w tym zakresie gołosłownymi. Samo zaś przekonanie skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.) stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.