I SA/Gd 1318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec, sierpień 2007 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę złożoną przez pana J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia został przedstawiony wywód prawny dotyczący wymogu wynikającego z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. Sąd stanął na stanowisku, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo, że pełnomocnictwo zostało złożone uprzednio w postępowaniu administracyjnym. Z uwagi na zakres sporu o charakterze formalnym doręczeń dokonywano do rąk pełnomocnika wskazanego w skardze. Pełnomocnik dor. pod. R. W. A. podejmował czynności procesowe – w dniu 29 kwietnia 2011 r. nadał w urzędzie pocztowym skargę kasacyjną od wskazanego wyżej postanowienia, podtrzymując pogląd, że właściwe pełnomocnictwo zostało złożone przy składaniu odwołania do organu podatkowego drugiej instancji. Postanowieniem z dnia 6 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną złożoną po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. wyżej powołanej. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, do którego dołączono pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi adw. Ł. L. w dniu 20 lipca 2011 r. podlega rozpoznaniu na podstawie art. 86 i 87 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., mimo że w istocie spór w sprawie na etapie postanowienia o odrzuceniu skargi dotyczył zasadniczej kwestii dotyczącej istnienia braku formalnego. W ocenie Sądu dopuszczalne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, w sytuacji gdy kolejny pełnomocnik dowodzi spełnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu i prezentuje odmienny pogląd prawny dotyczący prawidłowości wezwania do usunięcia braków formalnych. W niniejszej sprawie strona wskazuje, że brak formalny nie został uzupełniony w terminie w okolicznościach wskazujących na brak winy. Strona nie kwestionuje, że udzieliła pełnomocnictwa dor. pod. R. W. A., początkowo kontaktowała się z pełnomocnikiem osobiście, potem jedynie telefonicznie. Sąd stoi na stanowisku, że strona ponosi prawne konsekwencje działania lub zaniechania działania przez pełnomocnika. Wskazane we wniosku okoliczności dotyczące wielokrotnie uzyskiwanych telefonicznie zapewnień o prawidłowym biegu sprawy nie uprawdopodobniają ani braku winy pełnomocnika, ani braku winy strony. Skarżący pomimo wątpliwości co do przebiegu postępowania sądowoadministracyjnego poprzestał na telefonicznym kontakcie z pełnomocnikiem, nie zapoznał się z dokumentacją pełnomocnika ani aktami sprawy. Skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazuje, że wielokrotnie telefonował do pełnomocnika, przedstawił na tę okoliczność oświadczenia świadków. Okoliczność ta stanowi podstawę do uznania, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy, skoro nie podjął żadnych działań weryfikujących rzetelność pełnomocnika. Podkreślić należy, że w istocie z uwagi na bieg sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku skarżący przedstawił pełną historię relacji z pełnomocnikiem, podczas gdy przedmiotem oceny jest uprawdopodobnienie, czy w terminie zakreślonym do usunięcia braków formalnych zachodziły okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazany we wniosku okres hospitalizacji pełnomocnika jest inny niż okres podlegający ocenie, zatem choroba pełnomocnika nie wpływała na możliwość podjęcia działania w celu usunięcia braku formalnego. W sprawie nie wykazano, aby przyczyną nieuzupełnienia braku formalnego była okoliczność losowa. Przyczyną zaniechania przez pełnomocnika złożenia do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa był pogląd prawny dotyczący skuteczności złożenia w toku postępowania administracyjnego umocowania do reprezentowania strony również przed sądem administracyjnym. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.