I SA/Gd 1318/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. F. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, tj. od wyroku tut. Sądu z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 281/14 i postanowienia tut. Sądu z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 472/14, gdyż w postępowaniach kasacyjnych rozstrzygnięte zostanie, czy na podstawie decyzji nieostatecznej, w trakcie postępowania odwoławczego, dopuszczalne było wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego, jeżeli postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostało skutecznie doręczone, a rygor nadano sprzecznie z prawem. Tym samym nie nastąpiła przerwa biegu terminu przedawnienia i zobowiązanie podatkowe wygasło na skutek przedawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn taksatywnie wymienionych w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania Sądu. Powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Przyczyny zawieszenia postępowania wskazane w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ze względu na znaczenie innego toczącego się postępowania na wynik sprawy w postępowaniu zawieszonym, mają prejudycjalny charakter. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) (por. M. Romańska, w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 400). Chodzi więc o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub ujawniło się w toku postępowania sądowego. W takim stanie faktycznym zawieszenie postępowania może okazać się konieczne. Sąd stanął na stanowisku, że o ile rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji jak najbardziej może wpłynąć na rozstrzygniecie w rozpoznawanej sprawie, to nie uzasadnia to zawieszenia postępowania na podstawie ww. przepisu art. 125 § 1 p.p.s.a. Problematyką skutków uchylenia (przez organ rozpatrujący zażalenie lub też sąd administracyjny rozpatrujący skargę) postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, w kontekście skutków czynności podjętych w postępowaniu egzekucyjnym zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny problematyką w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów NSA z dnia 28 kwietnia 2014 r., I FPS 8/13. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie może budzić wątpliwości, że wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia nadającego decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności powoduje, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu. Tym samym, skoro obowiązek pieniężny wynikający z tej decyzji podatkowej nie jest wymagalny, stanowi to przesłankę umorzenia – na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. – wszczętego w oparciu o ten rygor postępowania egzekucyjnego. Zgodnie jednakże z art. 60 § 1 u.p.e.a. (zd. pierwsze) "umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 1-8 i 10, powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej". Uwzględnić przy tym należy, że stosownie do art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez czynności egzekucyjne rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Tym samym przepisy te zapewniają zobowiązanemu ochronę w sytuacji, gdy postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej okaże się wadliwe i zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Nie można jednak uznać, że samo uruchomienie trybu weryfikacji tego postanowienia skutkuje brakiem możliwości rozpatrywania skargi dotyczącej decyzji wymiarowej czy też wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na brak wymagalności obowiązku. Z art. 239b § 4 zdanie drugie o.p. wprost wynika bowiem, że wniesienie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał, że postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie ma więc prejudycjalnego charakteru dla badanej sprawy. Z przytoczonych względów Sąd uznał, że wobec braku zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie ma podstaw do zawieszenia postępowania sądowego i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.