I SA/Gd 1319/11
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-01-18
Skład orzekający: Sławomir Kozik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu, ze względu na potencjalne ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla podatnika?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających takie wstrzymanie. Ogólnikowe wskazanie na ryzyko utraty płynności finansowej i zaprzestania działalności gospodarczej nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania art. 61 § 3 PPSA, który wymaga uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niemożliwych do naprawienia przez późniejszy zwrot świadczenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej ustalającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu za 2008 r. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może doprowadzić do licytacji majątku, utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa i zaprzestania działalności gospodarczej, co spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał wystarczająco tych okoliczności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 października 2011 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu za 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 października 2011 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu za 2008 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał na konieczność wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji ze względu na ważny interes podatnika, który przejawia się tym, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo licytacji majątku skarżącego, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego jak i zatrudnionych przez niego osób. Zdaniem skarżącego, egzekucja spowodowałaby utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa, co w konsekwencji doprowadziłoby do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, nie doprowadziłby do przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskujący ograniczył się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji skutkować będzie powstaniem straty. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Nadmienić przy tym należy, że ocena sytuacji wnioskodawcy nie może odbywać się przy uwzględnieniu kondycji finansowej ogółu społeczeństwa lecz wymagane jest zbadanie sytuacji majątkowej konkretnego, zindywidualizowanego podmiotu składającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło