I SA/Gd 1325/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem, dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca D. C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżąca uzupełniła w dniu 31 października 2013 r. (data stempla pocztowego). Dnia 25 listopada 2013 r. skarżąca wystąpiła z żądaniem ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego J. M. Braki formalne tego wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżąca uzupełniła w dniu 30 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego). Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów dołączonych do wniosku oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2013 r., ustalono, że z dniem 22 listopada 2013 r. zawiesiła ona wykonywanie działalności gospodarczej, którą prowadziła nieprzerwanie od dnia 1 marca 2002 r. (dowód: wydruk z CEIDG), aktualnie nie osiąga dochodów, utrzymuje się z pożyczki udzielonej jej przez osobę fizyczną w kwocie 35.000 zł (dowód: kopia umowy pożyczki z dnia 26 maja 2009 r.), jej majątek stanowi lokal użytkowy o powierzchni 120 m2, z którego prowadzona jest egzekucja komornicza do kwoty 998.026,82 zł (dowód: odpisy zawiadomień o wszczęciu egzekucji z dnia 17 listopada 2010 r. i 1 października 2012 r.) oraz zestawy i programy komputerowe zakupione w latach 2005-2006 na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (dowód: wykaz składników majątkowych), skarżąca nie posiada oszczędności – saldo jej rachunku bankowego w [...] na dzień 16 grudnia 2013 r. wynosiło 46,17 zł (dowód: elektroniczne zestawienie operacji za okres od 1 września do 16 grudnia 2013 r.), natomiast prowadzony na jej rzecz rachunek w [...] podlega zajęciu do kwoty 671.931,21 zł (dowód: odpisy zawiadomień z dnia 26 września i 18 listopada 2011 r. oraz 18 stycznia 2013 r. o zajęciu rachunku i zakazie wypłat). Dodatkowo skarżąca posiada zadłużenie wobec banku [...] z tytułu umowy pożyczki i kart kredytowych, które na dzień 31 maja 2011 r. wynosiło 162.757,80 zł zostało objęte bankowymi tytułami egzekucyjnymi. W tak ustalonym stanie faktycznym Referendarz sądowy uznał, że skarżąca obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Skarżąca nie uzyskuje dochodów, na pokrycie bieżących kosztów zaciągnęła pożyczkę, nie posiada oszczędności. Jej zadłużenie wobec banków i innych podmiotów znacznie przekracza wartość jej majątku. Pod uwagę wzięto także podnoszoną przez skarżącą okoliczność, że nie jest ona w stanie wynająć, czy też wydzierżawić lokalu użytkowego ze względu na prowadzoną z tego składnika majątku egzekucję komorniczą. Z tych względów uznano, że skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.