I SA/Gd 1356/15

Dnia 1 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.K. od zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1356/15 pozostawiającego bez rozpoznania wniosek M.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie. Wnioskiem z dnia 23 września 2015 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 7 października 2015 r. M.K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Nadesłany formularz PPF został przez skarżącego wypełniony w sposób nieprawidłowy. Skarżący w rubryce 6. Stan rodzinny, w której zobowiązany był wskazać nazwisko i imię, datę urodzenia oraz stopień pokrewieństwa osób, które pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym podał, że wspólne gospodarstwo prowadzi z trojgiem dzieci, które ma na utrzymaniu oraz z osobą je wychowującą; w rubryce 10. Dochody, w której winien był podać odpowiednio dochody własne i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym poprzez wskazanie nazwiska i imienia tych osób, tytułu z jakiego uzyskują dochody oraz wysokość dochodu miesięcznego netto podał, że "moje dochody to działalność gospodarcza usługowa i nie wystarczają na utrzymanie siebie i rodziny i poniesienie opłat w tym sądowych, gdyż mam na utrzymaniu rodzinę i siebie", zaś w rubryce 11. Zobowiązania i stałe wydatki wskazał jedynie, że "niezbędne wydatki na ponoszenie kosztów utrzymania mieszkania oraz działalności gospodarczej". W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. (doręczonym w dniu 21 października 2015 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez wypełnienie, zgodnie z pouczeniem, rubryk 6, 10 i 11 w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 28 października 2015 r. skarżący podał jedynie, że stan jego rodziny to "troje młodocianych dzieci: G., A. i A.K. oraz osoba je wychowująca, która nie posiada dochodów" oraz wskazał, że uzyskuje dochód na utrzymanie siebie i rodziny z prowadzonej działalności gospodarczej, a członkowie rodziny dochodu nie osiągają. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 19 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, domagając się jego uchylenia i rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa), w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 257 Ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie nadesłany formularz PPF został przez skarżącego wypełniony w sposób nieprawidłowy. W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. (doręczonym w dniu 21 października 2015 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez wypełnienie, zgodnie z pouczeniem, rubryk 6, 10 i 11 w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 28 października 2015 r. skarżący podał jedynie, że stan jego rodziny to "troje młodocianych dzieci: G., A. i A.K. oraz osoba je wychowująca, która nie posiada dochodów" oraz wskazał, że uzyskuje dochód na utrzymanie siebie i rodziny z prowadzonej działalności gospodarczej, a członkowie rodziny dochodu nie osiągają. Zgodzić zatem należy się z oceną dokonaną przez referendarza sądowego, że skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych wniosku o prawo pomocy mimo stosownego wezwania oraz pouczenia o skutkach niewykonania nałożonego na niego obowiązku. Zatem zasadnie referendarz sądowy zarządził o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 Ppsa, postanowił jak w sentencji.