I SA/Gd 1383/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2015-11-10
Skład orzekający: Monika Hennig
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Skarżąca wykazała zasadność żądania przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jej sytuacja finansowa i życiowa nie uległa zmianie i nadal jest bardzo trudna. Nie posiada majątku, jest bezrobotna, utrzymuje się z zasiłku okresowego, ma problemy zdrowotne, a posiadane środki pozwalają jedynie na pokrycie podstawowych kosztów leczenia i utrzymania. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznano jej prawo pomocy.Stan faktyczny
Skarżąca I. R. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawczyni przedstawiła swoją trudną sytuację materialną, wskazując na brak majątku, bezrobocie, niskie dochody z zasiłku, problemy zdrowotne oraz korzystanie z pomocy rodziny. Referendarz sądowy uznał, że sytuacja finansowa skarżącej nie uległa zmianie w porównaniu do poprzednich postępowań, w których również przyznano jej prawo pomocy.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 3 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca I. R. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, oraz ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego żądania należy wskazać, że skarżąca ubiegała się już o przyznanie jej prawa pomocy w sprawach toczących się przed tut. Sądem. Składane przez nią wnioski zostały rozpoznane pozytywnie. Postanowieniami z dnia 29 lipca 2014 r., wydanymi w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 378/14, I SA/Gd 379/14 oraz I SA/Gd 380/14 referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił pełnomocnika z urzędu.
Z porównania danych zawartych w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej, dokumentach przedłożonych przez nią w ww. sprawach oraz w przedmiotowym wniosku, dokumentach dołączonych do niego, a także znajdujących się w aktach podatkowych sprawy, wynika, że sytuacja finansowa i życiowa skarżącej nie uległa zmianie – nadal jest bardzo trudna.
Skarżąca nie posiada żadnego majątku, pozostaje bez pracy (z dniem 7 czerwca 2013 r. została uznana za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku i od tego czasu poszukuje zatrudnienia), utrzymuje się z zasiłku okresowego z tytułu bezrobocia przyznanego w kwocie 271 zł miesięcznie a sezonowo ze sprzedaży surowców wtórnych (złomu), ma problemy zdrowotne, środki pieniężne, jakimi dysponuje pozwalają jej jedynie na pokrycie kosztów leczenia (zakupu leków), przejazdów oraz opłat za telefon (karta prepaid), skarżąca czasowo przebywa u siostry, bądź u matki, które ponoszą za nią koszty związane z zamieszkaniem.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło