I SA/Gd 1385/03

Dnia 13 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 9 października 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak wymaganej licencji na przewóz w transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., za którą działał radca prawny, w dniu 22 listopada 2003 r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Pismem z dnia 28 listopada 2003 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł oraz do uzupełnienia braków skargi przez złożenie wypisu z rejestru handlowego lub Krajowego Rejestru Handlowego, nadesłanie odpisu skargi i złożenie pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 grudnia 2003 r., jednak do dnia dzisiejszego nie uzupełnił on braków skargi, ani nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Jednakże dotyczy to – jak wskazano wyżej - rozpoznania sprawy i wydania w niej orzeczenia. W kwestii natomiast wymagań formalnych, jakim czynić zadość powinna skarga zastosowanie mieć będzie ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w chwili wnoszenia skargi do sądu. Zgodnie z art. 37 pkt 5 powołanej ustawy o NSA w przypadku wnoszenia skargi przez pełnomocnika do skargi winno być dołączone pełnomocnictwo. Stosownie do art. 68 k.p.c. w zw. z art. 59 ustawy o NSA, gdy skarżącym była osoba prawna do skargi należało dołączyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie dla osób stanowiących organ tej osoby prawnej. W myśl art. 128 k.p.c., który z mocy art. 59 ustawy o NSA stosowało się odpowiednio do postępowania przed sądem administracyjnym, do skargi należało dołączyć jej odpisy z załącznikami dla uczestniczących w sprawie stron. Z kolei stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy o NSA od skargi pobierało się wpis. Wobec tego, że do skargi nie dołączono pełnomocnictwa, dokumentu wykazującego umocowanie dla organu osoby prawnej i odpisu skargi oraz dlatego, że nie uiszczono wpisu stosunkowego skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi i uiszczenia wpisu. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 grudnia 2003 r. i do tej pory pozostało niewykonane. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który stanowi, że sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, oraz art. 220 § 3 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuci skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.