I SA/Gd 1386/14

Dnia 22 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca 2011 r. do lipca 2012 r. postanawia: odrzucić skargę "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2014 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca 2011 r. do lipca 2012 r. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2014 roku skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną w dniu 26 listopada 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Spółka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazanego w zarządzeniu z dnia 3 listopada 2014 roku i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została przesłana na adres Spółki wskazany w treści skargi. Zarządzenie wzywające stronę do uiszczenia wpisu, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, wobec nie odebrania przesyłki przez skarżącą, zostało uznane za doręczone w dniu 26 listopada 2014 r. (przesyłka - k. 65). Skarżąca Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi, a zatem zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się z dniem 3 grudnia 2014 r. upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.