I SA/Gd 139/21

Dnia 6 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 20 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do grudnia 2020 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 20 lipca 2020 r., w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do grudnia 2020 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W związku z powyższym podkreślić trzeba, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta orzekająca o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, od której przysługuje środek odwoławczy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nie skarga do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi do sądu wymaga uprzedniego złożenia stosownego odwołania do organu wyższej instancji, a skarga może zostać wniesiona dopiero po wyczerpaniu wewnątrzadministracyjnego trybu zaskarżania rozstrzygnięć organów administracyjnych i będzie ona przysługiwać od decyzji organu odwoławczego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.) Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.