I SA/Gd 1399/17

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi A. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od spadków i darowizn postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniami z dnia 1 października 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1399/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku: 1) odrzucił skargę A. Ż. (dalej: "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 lipca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od spadków i darowizn; 2) odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 14 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1399/17 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. Na powyższe postanowienia A. Ż. wniosła zażalenia, wnosząc jednocześnie "o przywrócenie terminu z uwagi na stan zdrowia i sytuację życiową". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez: 1) sprecyzowanie, której czynności procesowej dotyczy wniosek; 2) nadesłanie odpisu pisma z dnia 22 października 2018 r. zawierającego wniosek o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżąca wniosła o sprecyzowanie, co dokładnie powinna wyjaśnić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 grudnia 2018 r. wyjaśniono skarżącej, że w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu Sąd wezwał o podanie, któremu terminowi skarżąca uchybiła, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 24 stycznia 2019 r. skarżąca podała, że "wnosi o przywrócenie terminu z powodu choroby". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 P.p.s.a. wynika z kolei, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W piśmiennictwie wskazuje się, że wniosek o przywrócenie terminu jest pismem w rozumieniu art. 45-47 P.p.s.a., które nie wszczyna postępowania w sprawie. Jak każde pismo w postępowaniu sądowym, wniosek powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 P.p.s.a., a ponadto należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Brak jakichkolwiek danych mających na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności uzasadnia wezwanie do uzupełnienia braków pisma, a ich nieuzupełnienie uzasadnia pozostawienie pisma bez rozpoznania (tak: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, WKP 2018). Jak wynika z akt sprawy, przewodniczący wydziału wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez sprecyzowanie, której czynności procesowej dotyczy wniosek. W zarządzeniu tym poinformowano skarżącą, że nie uzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. Ż. podała jedynie, że wnosi o przywrócenie terminu z powodu choroby. Skarżąca nie wskazała, któremu terminowi uchybiła, a w konsekwencji - kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu i jakie okoliczności uprawdopodabniają brak winy w jego uchybieniu. W myśl art. 49 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2). Biorąc pod uwagę, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła pisma zawierającego wniosek o przywrócenie terminu, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., zarządzono jak w sentencji.