I SA/Gd 1403/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 5 października 2015 r., złożonym na formularzu PPF, skarżąca E. F. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej za wystarczające do oceny jej sytuacji finansowej. Na podstawie danych w nim zawartych ustalono, co następuje: skarżąca posiada dom o powierzchni 119 m2 i szacunkowej wartości 150.000 zł, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, miesięczne dochody małżonków, które osiągają z tytułu wynagrodzenia za pracę i renty chorobowej, wynoszą 1.841,16 zł netto, natomiast stałe wydatki, jakie ponoszą na opłaty za energię elektryczną, wywóz śmieci, telefon i media, zakup leków oraz spłatę kredytu kształtują się na poziomie 1.015 zł. Zatem do dyspozycji małżonków pozostają środki w wysokości 826,16 zł. Zauważyć przy tym należy, że wśród ww. kosztów skarżąca nie uwzględniła wydatków, które bez wątpienia małżonkowie ponoszą chociażby na zakup żywności, czy środków czystości. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zdaniem orzekającego obciążenie skarżącej kosztami niniejszego postępowania w jakiejkolwiek części spowodowałoby, że małżonkowie nie byliby w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb bytowych. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.