I SA/Gd 1405/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej . z dnia 25 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc lipiec 2011 roku oddala skargę. W DNIU 11 PAŹDZIERNIKA 2011 R., DO URZĘDU CELNEGO WPŁYNĘŁO ZESTAWIENIE OŚWIADCZEŃ O PRZEZNACZENIU OLEJU OPAŁOWEGO SPRZEDANEGO PRZEZ "A" SPÓŁKĘ Z O.O. Z SIEDZIBĄ W B. W MIESIĄCU LIPCU 2011 R. W DNIU 23 STYCZNIA 2012 R. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO WSZCZĄŁ WOBEC STRONY POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM ZA MIESIĄC LIPIEC 2011 R. PISMEM Z DNIA 31 STYCZNIA 2012 R. WEZWANO STRONĘ DO UDZIELENIA INFORMACJI JAKIE PODMIOTY DOSTARCZAŁY OLEJ OPAŁOWY LEKKI DO STRONY ORAZ CZY ZOSTAŁ OD NIEGO ODPROWADZONY PODATEK AKCYZOWY. W DNIU 7 MARCA 2012 R. WPŁYNĘŁO PISMO STRONY Z WYJAŚNIENIAMI. DO PISMA STRONA ZAŁĄCZYŁA FAKTURY ZAKUPU OLEJU OPAŁOWEGO ORAZ FAKTURY SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO W MIESIĄCU LIPCU 2011 R. WRAZ Z OŚWIADCZENIAMI NABYWCÓW. PISMEM Z DNIA 3 KWIETNIA 2012 R.,. WEZWANO FIRMĘ "B" SP. Z O.O. (DOSTAWCĘ OLEJU) DO UDZIELENIA INFORMACJI JAKIE PODMIOTY DOSTARCZAŁY OLEJ OPAŁOWY LEKKI ORAZ CZY ZOSTAŁ OD NIEGO ODPROWADZONY PODATEK AKCYZOWY. W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE PODMIOT PRZESŁAŁ FAKTURY ZAKUPU OLEJU OPAŁOWEGO. PISMEM Z DNIA 26 KWIETNIA 2012 R., WEZWANO FIRMĘ "C" S.A. DO UDZIELENIA INFORMACJI CZY OD ILOŚCI OLEJU OPAŁOWEGO WSKAZANEGO NA WYMIENIONYCH W PIŚMIE FAKTURACH ZOSTAŁ ODPROWADZONY PODATEK AKCYZOWY. W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE PODMIOT PRZESŁAŁ INFORMACJĘ O ODPROWADZENIU PODATKU AKCYZOWEGO. POSTANOWIENIEM Z DNIA 12 CZERWCA 2012 R. WYZNACZONO STRONIE 7-DNIOWY TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO DOTYCZĄCEGO NINIEJSZEJ SPRAWY. STRONA NIE SKORZYSTAŁA Z PRZYSŁUGUJĄCEGO JEJ UPRAWNIENIA. W DNIU 18 LIPCA 2012 R. WPŁYNĘŁO PEŁNOMOCNICTWO UDZIELONE PRZEZ STRONĘ WRAZ Z OPŁATĄ SKARBOWĄ. DECYZJĄ Z DNIA 20 LIPCA 2012 R. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM ZA MIESIĄC LIPIEC 2011 R., W KWOCIE [...] ZŁ, W ZWIĄZKU ZE SPRZEDAŻĄ OLEJU OPAŁOWEGO LEKKIEGO BEZ ZACHOWANIA WARUNKÓW OKREŚLONYCH W ART. 89 UST. 14 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R. O PODATKU AKCYZOWYM. PISMEM Z DNIA 8 SIERPNIA 2012 R. STRONA ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI. PISMEM Z DNIA 24 SIERPNIA 2012 R. NACZELNIK PRZEKAZAŁ ODWOŁANIE WRAZ Z AKTAMI SPRAWY DO DYREKTORA IZBY CELNEJ. ZAWIADOMIENIEM Z DNIA 24 WRZEŚNIA 2012 R., WYZNACZONO STRONIE 7-DNIOWY TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO DOTYCZĄCEGO NINIEJSZEJ SPRAWY. STRONA NIE SKORZYSTAŁA Z PRZYSŁUGUJĄCEGO JEJ UPRAWNIENIA. DECYZJĄ Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2012 R. DYREKTOR IZBY CELNEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. SPÓŁKA NIE ZGODZIŁA SIĘ Z TYM ROZSTRZYGNIĘCIEM I ZASKARŻYŁA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU DECYZJĘ DYREKTORA IZBY CELNEJ WNOSZĄC O: 1. UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. B) USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, 2. NA WYPADEK NIEUWZGLĘDNIENIA WNIOSKU Z PKT 1 O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JEJ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO NA PODSTAWIE ART. 135 I ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A) USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, 3. NA PODSTAWIE ART. 61 § 3 P.P.S.A., O WSTRZYMANIE WYKONANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, 4. ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA W TYM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO I OPŁATY SKARBOWEJ OD PEŁNOMOCNICTWA, WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W POSTACI ART. 145 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POLEGAJĄCE NA POMINIĘCIU PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY PEŁNOMOCNIKA USTANOWIONEGO PRZEZ "A" SP. Z O.O., W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PRZY DORĘCZANIU ZAWIADOMIENIA O WYZNACZENIU TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ORAZ DECYZJI Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2012 R. W PRZYPADKU NIEUWZGLĘDNIENIA POWYŻSZEGO ZARZUTU PEŁNOMOCNIK STRONY WSKAZAŁ NA NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY: 1. ART. 89 UST. 16 W ZWIĄZKU Z UST. 14 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R. O PODATKU AKCYZOWYM POLEGAJĄCE NA BŁĘDNYM PRZYJĘCIU, ŻE W RAZIE UCHYBIENIA TERMINOWI DO ZŁOŻENIA ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ PODATNIK TRACI PRAWO DO SKORZYSTANIA Z PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO, 2. ART. 2 UST. 3, ART. 21 UST. 1 I UST. 4 DYREKTYWY RADY 2003/96/WE Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2003 R., W SPRAWIE RESTRUKTURYZACJI WSPÓLNOTOWYCH PRZEPISÓW RAMOWYCH DOTYCZĄCYCH OPODATKOWANIA PRODUKTÓW ENERGETYCZNYCH I ENERGII ELEKTRYCZNEJ POLEGAJĄCE NA NIEUWZGLĘDNIENIU POWOŁANYCH POSTANOWIEŃ DYREKTYWY PRZY INTERPRETACJI ART. 89 UST. 16 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM . ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W SKARDZE DYREKTOR IZBY CELNEJ STWIERDZIŁ, ŻE W ŚWIETLE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, NIE ZNAJDUJE PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI W CAŁOŚCI I UCHYLENIA WŁASNEJ DECYZJI W TRYBIE ART. 54 § 3 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI I PODTRZYMUJE STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI, A WYJAŚNIONE W JEJ UZASADNIENIU. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 145 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ TJ. POMINIĘCIA PEŁNOMOCNIKA PRZY DORĘCZANIU ZAWIADOMIENIA Z DNIA 24 WRZEŚNIA 2012 R., ORAZ DECYZJI Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2012 R. DYREKTOR IZBY CELNEJ STWIERDZIŁ, ŻE ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI NIEPRAWIDŁOWO DORĘCZYŁ WW. PISMA, DORĘCZAJĄC JE SKARŻĄCEJ. PRZED WYDANIEM DECYZJI PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI SKARŻĄCA ZAŁĄCZYŁA DO AKT SPRAWY PEŁNOMOCNICTWO Z DNIA 10 LIPCA 2012 R., TAK WIĘC ZGODNIE Z ART. 145 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PISMA WINNY BYĆ DORĘCZANE USTANOWIONEMU PRZEZ STRONĘ PEŁNOMOCNIKOWI. NATOMIAST Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE WADLIWE DORĘCZENIE NIE WYWOŁAŁO DLA SKARŻĄCEJ UJEMNYCH SKUTKÓW PROCESOWYCH. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE JEST ZASADNA I PODLEGA ODDALENIU. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WYPOWIEDŹ SĄDU BĘDZIE DOTYCZYŁA ZARZUTU NARUSZENIA ART. 145 § 2 O.P. I JEGO SKUTKÓW. NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI, IŻ TAK ZAWIADOMIENIE STRONY PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY O WYZNACZENIU TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ORAZ DECYZJA DYREKTORA IZBY CELNEJ ZOSTAŁY DORĘCZONE BEZPOŚREDNIO STRONIE, Z POMINIĘCIEM USTANOWIONEGO W SPRAWIE PEŁNOMOCNIKA. NIE BUDZI ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI, ŻE TAK JAK NIEDORĘCZENIE PISMA USTANOWIONEMU W SPRAWIE PEŁNOMOCNIKOWI STRONY, LECZ SAMEJ STRONIE, STANOWI NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. UCHYBIENIE PRZEPISOM POSTĘPOWANIA - BO TAKI CHARAKTER MAJĄ PRZEPISY REGULUJĄCE SPOSÓB DORĘCZANIA PISM - ZARÓWNO NA GRUNCIE PROCEDURY CYWILNEJ, JAK I KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO CZY ORDYNACJI PODATKOWEJ, JEST TEGO RODZAJU UCHYBIENIEM, KTÓRE MOŻE JEDYNIE, ALE NIE ZAWSZE MUSI MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. W PRZYPADKU NARUSZENIA ZASADY OFICJALNOŚCI WSKUTEK NIEZGODNOŚCI DZIAŁAŃ ORGANU Z PRZEPISAMI O DORĘCZENIACH, CZYNNOŚĆ, KTÓREJ ONO DOTYCZYŁO, MOŻE BYĆ UZNANA ZA POZBAWIONĄ PRAWNEGO ZNACZENIA. OCENA W TYM ZAKRESIE WYMAGA INDYWIDUALIZACJI. W TYM KONTEKŚCIE SĄD W SKŁADZIE ROZPOZNAJĄCYM NINIEJSZĄ SPRAWĘ PODZIELA POGLĄD WYRAŻONY W ORZECZNICTWIE, IŻ OKOLICZNOŚĆ, ŻE DORĘCZENIE DECYZJI BYŁO WADLIWE I NASTĄPIŁO Z OCZYWISTYM NARUSZENIEM ART. 145 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MOŻE BYĆ UTOŻSAMIANE Z BRAKIEM DORĘCZENIA (POR. POST. WSA W WARSZAWIE Z DNIA 18 LUTEGO 2004 R., SYGN. AKT III SA 1895/02, LEX NR 113584; WYROK NSA Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R., SYGN. AKT I FSK 282/07, LEX NR 467749; WYROK WSA W BYDGOSZCZY Z DNIA 11 MAJA 2005 R., SYGN. AKT I SA/BD 130/05 Z GLOSA APROBUJĄCĄ M. POPŁAWSKIEGO, "PRAWO I PODATKI", 2006/12/32. UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE FAKT TERMINOWEGO ZŁOŻENIA SKARGI OD DECYZJI DORĘCZONEJ W SPOSÓB WADLIWY OZNACZA, ŻE DECYZJA TA DO OSOBY DOTARŁA. ZŁOŻENIE ZATEM SKARGI PRZEZ PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEJ OD DECYZJI OZNACZA, ŻE DECYZJA TA WESZŁA DO OBROTU PRAWNEGO. MAJĄC NA WZGLĘDZIE POWYŻSZE WYROKI STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE DORĘCZENIE ZAWIADOMIENIA I DECYZJI STRONIE Z POMINIĘCIEM USTANOWIONEGO W SPRAWIE PEŁNOMOCNIKA TJ. Z NARUSZENIEM ART. 145 § 2 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, MOŻE BYĆ UZNANE ZA SKUTECZNE, GDYŻ NIE WYWOŁAŁO DLA SKARŻĄCEJ UJEMNYCH SKUTKÓW PROCESOWYCH. W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODSTAWĄ WYDANIA DECYZJI PRZEZ ORGANY PODATKOWE BYŁO NIEDOCHOWANIE PRZEZ SKARŻĄCĄ TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 89 UST. 14 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM DO PRZEKAZANIA NACZELNIKOWI URZĘDU CELNEGO MIESIĘCZNYCH ZESTAWIEŃ OŚWIADCZEŃ O PRZEZNACZENIU OLEJU OPAŁOWEGO. ZESTAWIENIE OŚWIADCZEŃ ZA MIESIĄC LIPIEC 2011 R., WPŁYNĘŁO DO URZĘDU CELNEGO W DNIU 11 PAŹDZIERNIKA 2011 R., (DATA STEMPLA POCZTOWEGO 10 PAŹDZIERNIK 2011 R.), NATOMIAST USTAWOWY TERMIN DO ZŁOŻENIA TEGO ZESTAWIENIA MINĄŁ 25 SIERPNIA 2011 R. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 89 UST. 16 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R. O PODATKU AKCYZOWYM NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 89 UST. 14 WW. USTAWY SPRZEDAWCA WYROBÓW AKCYZOWYCH OKREŚLONYCH W UST. 1 PKT 9, 10, 15, A WIĘC M.IN. OLEJÓW OPAŁOWYCH SPORZĄDZA I PRZEKAZUJE DO WŁAŚCIWEGO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, W TERMINIE DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY, MIESIĘCZNEGO ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ O PRZEZNACZENIU PRZEZ NABYWCĘ PRZEDMIOTOWYCH WYROBÓW DO CELÓW OPAŁOWYCH, UPRAWNIAJĄCYCH DO STOSOWANIA STAWEK AKCYZY OKREŚLONYCH W UST. 1 PKT 9, 10 I 15. ORYGINAŁY TYCH OŚWIADCZEŃ POWINNY BYĆ PRZECHOWYWANE PRZEZ SPRZEDAWCĘ PRZEZ OKRES 5 LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM ZOSTAŁY SPORZĄDZONE I UDOSTĘPNIONE W CELU KONTROLI. W PRZYPADKU NIESPEŁNIENIA POWYŻSZYCH WARUNKÓW MA ZASTOSOWANIE ZGODNIE Z PRZEPISEM SZCZEGÓLNYM - ART. 89 UST. 16 USTAWY - STAWKA AKCYZY OKREŚLONA W UST. 4 PKT 1 TEGO ARTYKUŁU W WYSOKOŚCI 1.822,00 ZŁ/1000 LITRÓW. ZATEM ZA NIEZŁOŻENIE TAKIEGO ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ W TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 89 UST. 14 USTAWY USTAWODAWCA PRZEWIDZIAŁ UTRATĘ UPRAWNIENIA W POSTACI ZASTOSOWANIA WW. STAWKI. JEDNOCZEŚNIE NALEŻY ZAZNACZYĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE SĄ UPRAWNIONE DO OCENY, KTÓRA Z PRZESŁANEK WSKAZANYCH W ART. 89 UST. 5-15 USTAWY UPRAWNIAJĄCYCH DO ZASTOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI AKCYZY JEST ISTOTNIEJSZA, A KTÓRA MNIEJ, SKORO USTAWODAWCA W ART. 89 UST. 16 WPROST WSKAZAŁ, ŻE W PRZYPADKU NIESPEŁNIENIA WARUNKÓW OKREŚLONYCH W UST. 5-15 STOSUJE SIĘ STAWKĘ AKCYZY OKREŚLONĄ W UST. 4 PKT 1. TAK WIĘC NIESPEŁNIENIE KTÓREJKOLWIEK Z PRZESŁANEK SKUTKUJE ZASTOSOWANIEM STAWKI OKREŚLONEJ W ART. 89 UST. 4 PKT 1 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. CELEM WPROWADZENIA OBOWIĄZKU UZYSKIWANIA OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 89 UST. 5-15 U.P.A., JEST UMOŻLIWIENIE KONTROLI NAD OBROTEM OLEJAMI OPAŁOWYMI, KTÓRE MOGŁY BYĆ WYKORZYSTYWANE DO INNYCH CELÓW NIŻ OPAŁOWE. KRAJE CZŁONKOWSKIE UNII EUROPEJSKIEJ SĄ LEGITYMOWANE DO OKREŚLENIA W USTAWODAWSTWIE WEWNĘTRZNYM PRZEPISÓW UMOŻLIWIAJĄCYCH KONTROLĘ LEGALNOŚCI DZIAŁANIA PODATNIKA. TO PODATNIK SPRZEDAJĄCY WYRÓB AKCYZOWY W POSTACI OLEJU OPAŁOWEGO JEST OBOWIĄZANY DO UZYSKANIA PRAWIDŁOWEGO POD WZGLĘDEM FORMALNYM I MATERIALNYM OŚWIADCZENIA O PRZEZNACZENIU NABYWANEGO WYROBU. WYMÓG UZYSKIWANIA OŚWIADCZEŃ JEST BOWIEM JEDNYM ZE SPOSOBÓW TAKIEJ KONTROLI, POZWALAJĄCYM JEDNOCZEŚNIE DOKONAĆ WERYFIKACJI WYKORZYSTANIA OLEJU. DYSPONUJĄC DANYMI NABYWCY ORGANY PODATKOWE MOGĄ STWIERDZIĆ, CZY OLEJ NABYTY NA CELE OPAŁOWE ZOSTAŁ FAKTYCZNIE WYKORZYSTANY NA TE CELE. NIE MOŻNA JEDNAK POMINĄĆ TEGO, ŻE OPRÓCZ OBOWIĄZKU ZGROMADZENIA I PRZECHOWYWANIA WW. OŚWIADCZEŃ O PRZEZNACZENIU PALIW OPAŁOWYCH, SPRZEDAWCA JEST ZOBOWIĄZANY DO SPORZĄDZENIA I PRZEKAZYWANIA DO WŁAŚCIWEGO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO MIESIĘCZNEGO ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ. PODKREŚLIĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE ISTOTĄ ZESTAWIENIA JEST TO, ABY SPRZEDAWCA BYŁ W POSIADANIU WW. OŚWIADCZEŃ NA DZIEŃ JEGO SPORZĄDZENIA, ZAŚ CELEM TEGO OBOWIĄZKU, KTÓRY SPOCZYWA Z WOLI USTAWODAWCY NA SPRZEDAWCY, JEST UMOŻLIWIENIE SPRAWNEJ KONTROLI UŻYCIA PRZEZ NABYWCÓW PALIW OPAŁOWYCH. TYM SAMYM USTAWODAWCA ZRÓWNUJE WARUNKI O CHARAKTERZE MATERIALNYM JAK I FAKTYCZNYM DLA UMOŻLIWIENIA SPRZEDAWCY SKORZYSTANIA Z PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO. WYRAZIŁ TO ZRESZTĄ WPROST W ART. 89 UST. 16 U.P.A. NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI SĄDU, ŻE SPÓŁKA NIE DOPEŁNIŁA JEDNEGO Z USTAWOWYCH WARUNKÓW UPRAWNIAJĄCYCH DO ZASTOSOWANIA STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO, OKREŚLONEJ W ART. 89 UST. 4 PKT 1 U.P.A. W ODNIESIENIU DO ROZLICZENIA PODATKU ZA LIPIEC 2011 R., SKARŻĄCA NIE ZŁOŻYŁA W TERMINIE DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO O ZAMIARZE PRZEZNACZENIA TEGO OLEJU NA CELE GRZEWCZE. Z AKT SPRAWY JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE ZESTAWIENIE ZA LIPIEC 2011 R. ZOSTAŁO ZŁOŻONE W PAŹDZIERNIKU 2011 R., PO UPŁYWIE TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 89 UST. 14 U.P.A. OKOLICZNOŚĆ TA SKUTKOWAŁA UTRATĄ UPRAWNIENIA DO STOSOWANIA STAWKI PREFERENCYJNEJ. W OCENIE SĄDU W NINIEJSZYM SKŁADZIE, WSZELKIE PRZEPISY DOTYCZĄCE ULG, ZWOLNIEŃ I PREFERENCJI PODATKOWYCH, NALEŻY WYKŁADAĆ ŚCIŚLE. INTERPRETACJA ROZSZERZAJĄCA JEST W TAKIM WYPADKU NIEUPRAWNIONA. TYM SAMYM NIE MOŻNA OKREŚLAĆ HIERARCHII WARUNKÓW NIEZBĘDNYCH DLA SKORZYSTANIA Z PREFERENCJI PODATKOWYCH I JEDNE Z WARUNKÓW UZNAWAĆ ZA ISTOTNE, A INNE POMINĄĆ. WOBEC CZEGO NIE MOŻNA PRZYJĄĆ ARGUMENTACJI, ŻE OPÓŹNIENIE W PRZEKAZANIU MIESIĘCZNEGO ZESTAWIENIA OŚWIADCZEŃ NIE MOŻE BYĆ POWODEM ZASTOSOWANIA WYŻSZEJ STAWKI AKCYZY. USTAWODAWCA JEDNOZNACZNIE BOWIEM WYMIENIŁ WARUNKI OKREŚLONE W ART. 89 UST. 5-15 U.P.A., JAKO RÓWNORZĘDNIE ISTOTNE DLA UZYSKANIA PRAWA DO PREFERENCYJNEJ STAWKI AKCYZY. W ORZECZNICTWIE SĄDOWOADMINISTRACYJNYM PREZENTOWANY JEST POGLĄD, ŻE PREFERENCJE PODATKOWE MAJĄ CHARAKTER WARUNKOWY, A ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA ICH SPEŁNIENIE PONOSI PODATNIK, KTÓRY Z TYCH PREFERENCJI KORZYSTA (POR. WYROK NSA Z DNIA 19 MARCA 2008 R. SYGN. AKT L FSK 498/07, LEX NR 465799; WYROK WSA W RZESZOWIE Z DNIA 21 STYCZNIA 2010 R. SYGN. AKT L SA/RZ 884/09, LEX NR 554050). NA MARGINESIE DODAĆ NALEŻY, ŻE USTAWODAWCA MA PRAWO OKREŚLAĆ WARUNKI, KTÓRYCH SPEŁNIENIE JEST KONIECZNE DLA SKORZYSTANIA Z ULG I ZWOLNIEŃ PODATKOWYCH, JAK I OKREŚLENIE SKUTKÓW NIE DOCHOWANIA TYCH WARUNKÓW PRZEZ PODATNIKA, CO SPROWADZA SIĘ W ZASADZIE DO NIEMOŻNOŚCI SKORZYSTANIA Z PREFERENCJI PODATKOWEJ PRZEZ TAKIEGO PODATNIKA. W OCENIE SĄDU TAKA KONSTRUKCJA ULGI PODATKOWEJ NIE NARUSZA ZASADY PROPORCJONALNOŚCI. PRZEPISY NAKŁADAJĄCE NA SPRZEDAWCÓW, IMPORTERÓW I NA PODMIOTY DOKONUJĄCE NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO OLEJÓW PRZEZNACZONYCH DO CELÓW OPAŁOWYCH WPROWADZONO W CELU ZAPEWNIENIA WŁAŚCIWEJ KONTROLI W ZAKRESIE OBROTU WYROBAMI, KTÓRE KORZYSTAJĄ Z PREFERENCYJNYCH STAWEK AKCYZY ZE WZGLĘDU NA PRZEZNACZENIE DO CELÓW OPAŁOWYCH. TAKA REGULACJA (NOWELIZACJA PRZEPISÓW OD DNIA 1 STYCZNIA 2010 R. WPROWADZIŁA DODATKOWE WARUNKI) MIAŁA ZAPOBIEGAĆ POWSZECHNIE ZNANEJ FALI OSZUSTW POLEGAJĄCYCH NA UŻYWANIU OLEJÓW OPAŁOWYCH DO CELÓW NAPĘDOWYCH. SĄD PODZIELA POGLĄD PREZENTOWANY M. IN. W WYROKU WSA W GDAŃSKU Z DNIA 8 LIPCA 2010 R., SYGN. L SA/GD 469/10, WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2011 R. SYGN. AKT L SA/GD 478/11, WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 15 LISTOPADA 2011 R. SYGN. AKT L SA/GD 513/11, WYROK WSA W GDAŃSKU Z 30 LISTOPADA 2011 R. SYGN. AKT L SA/GD 1073/11. W OCENIE SĄDU, ZARZUTY SKARGI WYNIKAJĄ Z BŁĘDNEGO UTOŻSAMIANIA SANKCJI ZA NIEDOPEŁNIENIE OBOWIĄZKÓW WYNIKAJĄCYCH Z USTAWY PODATKOWEJ (NP. OBOWIĄZKU ZAPŁACENIA PODATKU W OKREŚLONYM TERMINIE) Z REALIZACJĄ PRAWA DO PREFERENCJI PODATKOWEJ, JAKĄ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE STANOWI MOŻLIWOŚĆ SKORZYSTANIA Z NIŻSZEJ STAWKI PODATKOWEJ. JEST ONA UZALEŻNIONA JEDNAK OD SPEŁNIENIA PRZEZ PODATNIKA OKREŚLONYCH OBOWIĄZKÓW (NP. SPORZĄDZENIA I PRZEKAZANIA DO WŁAŚCIWEGO NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO, W TERMINIE DO 25 DNIA MIESIĄCA NASTĘPUJĄCEGO PO MIESIĄCU, W KTÓRYM DOKONANO SPRZEDAŻY, MIESIĘCZNYCH ZESTAWIEŃ OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 89 UST. 5 U.P.A.). L CHOCIAŻ UTRATA PRAWA DO ZASTOSOWANIA PRZEZ PODATNIKA PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKOWEJ STANOWI PEWNEGO RODZAJU DOLEGLIWOŚĆ, TO NIE MOŻNA UZNAĆ JEJ ZA SANKCJĘ, GDYŻ PODATNIK NIE WYPEŁNIAŁ SWOJEGO OBOWIĄZKU A JEDYNIE STARAŁ SIĘ NIESKUTECZNIE SKORZYSTAĆ Z PRZYSŁUGUJĄCEGO MU PRAWA. ODNOSZĄC SIĘ DO PODNOSZONEGO W SKARDZE ZARZUTU NARUSZENIA PRZEPISÓW DYREKTYWY RADY 2003/96/WE SĄD UZNAŁ JE ZA BEZZASADNE. NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ DYREKTYWA ENERGETYCZNA POZOSTAWIA DECYZJE O TYM JAKIMI ŚRODKAMI WPROWADZONE ZOSTANĄ W ŻYCIE WSPÓLNOTOWE RAMY DOTYCZĄCE OPODATKOWANIA PRODUKTÓW ENERGETYCZNYCH W GESTII SAMYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (PKT 11 PREAMBUŁY). ZAWARTE W TYM AKCIE PRAWA PRZEPISY SĄ BARDZO OGÓLNE. NIE PRECYZUJĄ SZCZEGÓLNYCH WYMOGÓW UPRAWNIAJĄCYCH DO STOSOWANIA OKREŚLONEJ STAWKI AKCYZY, W TYM DO STOSOWANIA PREFERENCJI PODATKOWEJ (STAWKI OBNIŻONEJ). PRZEPISY DYREKTYWY OGÓLNIE PRZEWIDUJĄ, IŻ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE MAJĄ MOŻLIWOŚĆ STOSOWANIA OBNIŻONYCH POZIOMÓW OPODATKOWANIA, W PRZYPADKU GDY NIE BĘDZIE TO SZKODLIWE DLA PRAWIDŁOWEGO FUNKCJONOWANIA RYNKU WEWNĘTRZNEGO I NIE BĘDZIE MIAŁO NEGATYWNEGO WPŁYWU NA KONKURENCJĘ (PKT 24 PREAMBUŁY). W OPINII SĄDU W USTAWIE O PODATKU AKCYZOWYM WSKAZANO SZCZEGÓŁOWO WARUNKI JAKIE SPRZEDAWCA OLEJÓW OPAŁOWYCH MUSI SPEŁNIĆ ABY SKORZYSTAĆ Z PREFERENCJI PODATKOWEJ, W POSTACI STAWKI AKCYZY OKREŚLONEJ W ART. 89 UST. 1 PKT 10 USTAWY. OZNACZA TO, IŻ NIESŁUSZNIE ZARZUCONO ZASKARŻONEMU ROZSTRZYGNIĘCIU NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA WSPÓLNOTOWEGO. REASUMUJĄC NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ DECYZJA DYREKTORA IZBY CELNEJ JEST ZGODNA Z OBOWIĄZUJĄCYM PORZĄDKIEM PRAWNYM, CO STANOWI PODSTAWĘ DO STWIERDZENIA, ŻE W ZASKARŻONEJ DECYZJI NIE MIAŁO MIEJSCA NARUSZENIE PRAWA PROWADZĄCE DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI W ROZUMIENIU ART. 145 § 1 PKT 1 A) I C) P.P.S.A. STĄD TEŻ SĄD ORZEKŁ O JEJ ODDALENIU (ART. 151 P.P.S.A.).