I SA/Gd 1409/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych J. C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku reprezentowana przez pełnomocnika skarżąca wyjaśniła, że za uwzględnieniem wniosku przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności zwrócono uwagę na wysokość wynikającej z zaskarżonej decyzji kwoty zobowiązania, która przekracza możliwości płatnicze skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślić należy, że przepis art. 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Co istotne, inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego. Jego bowiem rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd w pełni podziela tym samym pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uznał tymczasem, że skarżąca nie wykazała, iż istotnie zaistniały okoliczności świadczące o dopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni ograniczyła się bowiem niemal wyłącznie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, bez przytaczania konkretnych okoliczności uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia. Za takie nie mogą być bowiem uznane ogólnikowe, lakoniczne stwierdzenia sugerujące przekroczenie możliwości płatniczych strony. Do wniosku nie załączono przy tym żadnych dokumentów mogących uprawdopodobnić wystąpienie przewidywanych przez skarżącą skutków wykonania zaskarżonej decyzji, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na dalszą egzystencję strony. Okoliczności tych nie można także stwierdzić na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy, albowiem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych aktywach, czy ponoszonych wydatkach. Dokumenty wskazane w uzasadnieniu wniosku, zebrane przez organy podatkowe w toku prowadzonych przez nie postępowań w sprawie, takich informacji o doraźnej sytuacji podatnika nie zawierają. Ponadto podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podnoszono już, iż sama wysokość należności publicznoprawnej nie przesądza o wystąpieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. I FSK 1854/11), co stawia w negatywnym świetle prezentowaną przez stronę argumentację. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.