I SA/Gd 1417/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2017 r. Nr SKO [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. J. K. wniósł, za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2017 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 24 marca 2017 r. w sprawie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2017 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia, wydane na podstawie art. 169 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201), zwanej dalej O.p.. Tymczasem zgodnie z art. 169 § 4 O.p., organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 236 § 2 pkt 1 O.p.). Stosownie do art. 239 O.p. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy o odwołaniach od decyzji. Przepisem takim jest art. 221 O.p. W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Dopiero zatem ponowne rozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu. Skoro więc skarżący nie złożył zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od zaskarżonego postanowienia, lecz z pominięciem tego środka wniósł skargę do Sądu, skargę tę jako przedwczesną, a przez to niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Dodatkowo wskazać należy, że w kwestionowanym postanowieniu zawarto błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co - zdaniem Sądu - nie ma jednak wpływu na ocenę dopuszczalności złożonej skargi. Okoliczność ta powinna być natomiast uwzględniona przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka zaskarżenia, o ile stosowny wniosek zostanie złożony. Zgodnie bowiem art. 214 w zw. z art. 219 O.p. nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa odwołania (zażalenia) lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.