I SA/Gd 1418/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 października 2019 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 30 września 2019 r. o odrzuceniu zażalenia. Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2019 r., doręczonym w dniu 28 listopada 2019 r., wezwano skarżącą do usunięcia braku fiskalnego zażalenia przez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł oraz braku formalnego zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia z dnia 14 listopada 2019 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 4 grudnia 2019 r., skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Do pisma dołączyła kserokopię zażalenia z dnia 14 listopada 2019 r., zatytułowaną "odpis". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.) Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Braki zażalenia polegające na niedołączeniu jego odpisów są brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zażalenia doręczono skarżącej 28 listopada 2019 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 53 akt sądowych). W odpowiedzi skarżąca, przy piśmie z 4 grudnia 2019 r. (data stempla pocztowego), wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz dołączyła - niepodpisaną oraz niepoświadczoną za zgodność z oryginałem - kserokopię zażalenia z dnia 14 listopada 2019 r. W ocenie Sądu nadesłana przez skarżącą kserokopia nie czyni zadość wezwaniu sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie jego odpisu. Nie została bowiem poświadczona za zgodność z oryginałem, jak również nie została podpisany przez stronę skarżącą. Zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienie takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik. Unormowania zawarte w art. 47 p.p.s.a. obarcza podmiot wnoszący pismo obowiązkiem załączenia uwierzytelnionego odpisu tego pisma. Pismo niepodpisane przez skarżącego ani niepoświadczone przez wnoszącego za zgodność z oryginałem powyższego wymogu nie spełniają, a tym samym nie podlegają doręczeniu innym stronom. Wymogi Sądu są zatem w pełni uzasadnione i wynikają z przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2351/11, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 14/19). W związku z powyższym uznać należy, że skarżąca, w terminie wyznaczonym przez Sąd, nie wykonała zarządzenia z dnia 25 listopada 2019 r., tj. do dnia 5 grudnia 2019 r. nie nadesłała żądanego odpisu zażalenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.