I SA/Gd 1420/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji i odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. I SA/Gd 1420/14 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie organu egzekucyjnego, pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie jego wykonania, podnosząc że wykonanie zaskarżonego postanowienia może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę majątkową oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki, tj. uniemożliwić skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej oraz skutkować utrata przez niego płynności finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, który utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie odmowy uznania zgłoszonego przez skarżącego zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego za nieuzasadniony oraz odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217). W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek skarżącego nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce bowiem wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. W tym przypadku dotyczyłoby to decyzji podatkowych wobec skarżącego. Tymczasem, jak już wskazano powyżej, przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o odmowie uznania zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, nie spowoduje pozytywnych dla skarżącego skutków w postępowaniu egzekucyjnym. Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.