I SA/Gd 1438/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanawia oddalić wniosek. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 września 2014 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji skarżący wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przez stosowanie środków określonych w ustawie rozumieć należy m.in. stosowanie środków przewidzianych w art. 123 - 126 p.p.s.a., które zawierają zamknięty katalog przesłanek pozwalających sądowi na zawieszenie postępowania. Na podstawie wskazanych przepisów sąd administracyjny może jednak zawiesić tylko to postępowanie, które prowadzone jest przed sądem. Sąd nie ma zatem kompetencji do podejmowania wiążących rozstrzygnięć w zakresie jakichkolwiek innych postępowań prowadzonych przez inne organy i na podstawie odrębnych przepisów, w tym postępowań egzekucyjnych. Sąd nie jest bowiem organem egzekucyjnym i nie ma kompetencji do zawieszania postępowania egzekucyjnego. Kompetencja ta przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu m.in. stosownie do przepisów art. 56, art. 110p § 3, ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 61 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Tym samym udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej może odnosić się wyłącznie do sfery prawnej wykonania aktu administracyjnego, a nie jego faktycznej realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd postanowił, jak w sentencji.