I SA/Gd 1441/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 5 września 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania Ł. D., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 15 kwietnia 2014 r. orzekającą o odpowiedzialności skarżącego - jako członka zarządu - za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec 2009 r., od maja do września, listopad i grudzień 2011 r. oraz styczeń 2012 r., wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Na powyższą decyzję organu odwoławczego Ł. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie uzasadnione jest grożącą mu znaczną szkodą. Wskazał, że zaległości podatkowe spółki, której jest członkiem zarządu, wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, zostały ustalone przez organ pierwszej instancji na kwotę 3.890.872,27 zł. Ł. D. podał, że nie posiada takich środków, zaś jedynym źródłem jego dochodów jest obecnie wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.242,20 zł netto, które ledwo wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani majątku (tak nieruchomego, jak i znaczącego majątku ruchomego). Mieszkanie, w którym zamieszkuje, jest własnością żony, z którą skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Poza tym skarżący ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, z których jedno jest małoletnie. Koszty utrzymania mieszkania, do których pokrywania zobowiązany jest skarżący (czynsz, woda, ścieki, energia, gaz oraz opłaty za pozostałe media) wynoszą około 600 zł. Pozostała kwota po opłaceniu kosztów mieszkania z trudem wystarcza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania (wyżywienia, ubioru, itp.) skarżącego. Zdaniem Ł. D., wykonanie decyzji wydanych przez organy podatkowe z pewnością nie doprowadzi do wyegzekwowania zaległości podatkowych spółki, a skutkowałoby jedynie pogorszeniem sytuacji bytowej jego i jego najbliższych. Niewątpliwie okoliczności te można uznać za groźbę wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Podkreślono, że konsekwencje egzekucji kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również okoliczności i charakter sprawy. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota egzekwowanej zaległości podatkowej. Kwota określonej przez organ podatkowy zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec 2009 r., od maja do września, listopad i grudzień 2011 r. oraz styczeń 2012 r. wynosi 2.708.331,47 zł, kwota odsetek za zwłokę od tych zaległości wynosi 1.060.711 zł, natomiast koszty egzekucyjne wynoszą 121.829,80 zł. Zgodnie natomiast z informacjami zawartymi we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jedynym źródłem utrzymania Ł. D. jest obecnie wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.242,20 zł netto miesięcznie. Skarżący nie uzyskuje dochodów z innych tytułów, nie posiada żadnych oszczędności ani majątku, ponadto ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, z których jedno jest małoletnie. Porównując zatem kwotę ciążącej na skarżącym zaległości podatkowej z kwotą otrzymywanego miesięcznie wynagrodzenia za pracę oraz z koniecznością ponoszenia kosztów związanych chociażby z utrzymaniem mieszkania (w których skarżący partycypuje), należy zgodzić się z Ł. D., że nie będzie w stanie uiścić spornej kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji jednorazowo, ani w krótkim czasie. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.