I SA/Gd 1449/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-01-16

Skład orzekający: Monika Hennig

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca może uzyskać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie podatku od towarów i usług ze względu na swoją trudną sytuację finansową?
Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co potwierdziły złożone dokumenty i ustalenia dotyczące jej sytuacji finansowej.
Stan faktyczny
Skarżąca A. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2009 do kwietnia 2010 r. Przedstawiła dokumenty potwierdzające trudną sytuację finansową, w tym brak dochodów od sierpnia 2012 r., niskie dochody małżonka, znaczne zadłużenia kredytowe i podatkowe oraz brak oszczędności. Skarżąca korzysta z pomocy rodziny.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, w tym od wpisu od skargi w kwocie 6.614 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2009 r. do kwietnia 2010 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 15 grudnia 2014 r., skarżąca A. S. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi określonego w kwocie 6.614 zł. Skarżąca wraz z wnioskiem przedłożyła następujące dokumenty: odpis postanowienia referendarza sądowego WSA w Gdańsku z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1003/14 przyznającego skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych; odpisy zeznań podatkowych złożonych przez nią i jej małżonka za 2011; odpisy zeznań podatkowych złożonych za 2012 r. oraz dokumentów księgowych za okres od 1 stycznia do 31 sierpnia 2012 r.; informację o dacie zaprzestania wykonywania przez skarżącą działalności gospodarczej i wykreślenia wpisu z rejestru; informację o stanie zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu oraz wysokości miesięcznej jego spłaty; odpisy zarządzeń zabezpieczenia z dnia 14 listopada 2012 r.; dodatkowe oświadczenia z dnia 15 grudnia 2014 r. w przedmiocie: egzekucji prowadzonej względem majątku skarżącej, nieposiadania przez skarżącą udziałów w spółkach oraz niepełnienia w nich żadnych funkcji, zadłużenia wobec ZUS, niekorzystania przez skarżącą i członków jej rodziny ze świadczeń rodzinnych, opiekuńczych, z pomocy społecznej. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, załączonych do niego dokumentów, a także ustaleń dokonanych przez referendarza sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1003/14, ustalono, że do dnia 31 sierpnia 2012 r. prowadziła ona działalność gospodarczą, którą wykreślono z ewidencji w dniu 4 września 2012 r.; w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2012 r. z tego tytułu osiągnęła łączny dochód w wysokości 3.073,49 zł, który w całości przeznaczyła na opłacenie składek na ubezpieczenie społeczne, spłatę kredytu oraz bieżące utrzymanie, obecnie nie uzyskuje ona żadnych dochodów. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem oraz dwójką dzieci w wieku 9 i 18 lat. Małżonek skarżącej zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 1 września 2011 r. (kończąc ją stratą w wysokości 12.450,93 zł), zaś aktualnie otrzymuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę (w wymiarze ¼ etatu) w wysokości 420 zł netto, który stanowi jedyne źródło utrzymania czteroosobowej rodziny. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności ani papierów wartościowych, ich majątek stanowi dom o powierzchni 350 m2, na którym ustanowiona została hipoteka celem zabezpieczenia zaciągniętego kredytu (zadłużenie małżonków z tego tytułu na dzień 15 grudnia 2014 r. wynosiło 438.463,17 zł, zaś miesięczna rata jego spłaty wynosi 2.323,52 zł) oraz należności podatkowych skarżącej objętych tytułem wykonawczym z dnia 23 października 2012 r. na kwotę 2.266.926,70 zł. Dodatkowo, z przedłożonych dokumentów wynika, że organ podatkowy dokonał zabezpieczeń na majątku skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług na łączną kwotę 3.535.675 zł. W związku z trudną sytuacją finansową skarżąca korzysta z pomocy finansowej udzielanej małżonkom przez członków najbliższej rodziny. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała, że obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 6.614 zł. Na taką ocenę wpływ miała przede wszystkim okoliczność, że skarżąca od 31 sierpnia 2012 r. nie posiada źródeł dochodów, zaś dochody jej małżonka są niewystarczające nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb czteroosobowej rodziny, co spowodowało konieczność korzystania z pomocy rodziny. Nadto, małżonkowie nie posiadają oszczędności, a skarżąca posiada znaczne zadłużenia z tytułu zobowiązań kredytowych oraz podatkowych. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło