I SA/Gd 1454/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie nieoznaczonym postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające – ustawę Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że zgodnie z § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w §1 , stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach stałych. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 5 grudnia 2003r. , uzupełniona pismem z dnia 23 grudnia 2003r. Skarga została wniesiona przez radcę prawnego . Wpis stały od skarg na postanowienia wynosił 10 zł zgodnie z §5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /DZ. Nr 117, poz. 563 ze zm./ .Wpis nie został uiszczony , mimo że obowiązek wezwania przez przewodniczącego do uiszczenia wpisu nie dotyczył wpisu stałego od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego / § 7powołanego rozporządzenia/. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. nr 24, poz. 110 z póź. zm.) wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego środki zaskarżenia podlegające opłacie stałej należy odrzucić bez wezwania o uiszczenie opłaty. Istotne jest złożenie pisma przez podmiot wskazany w tym przepisie , niezależnie od wykazania działania w charakterze pełnomocnika strony. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 36 ust 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.