I SA/Gd 146/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2004 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 14 grudnia 2010 r. ([...]) Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 3 grudnia 2009 r. ([...]) określającą W. S. "A", ul. [...] w G. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2004 r. oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień i listopad 2004 r. Decyzję doręczono podatnikowi w dniu 20 grudnia 2010 r. W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w decyzję nadając przesyłkę listem poleconym w dniu 20 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 Póz. 1270 z poźn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona nadając przesyłkę pocztową zawierającą skargę w dniu 20 stycznia 2011 r. nie dochowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który upłynął 19 stycznia 2011 r. Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu należało odrzucić. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.