I SA/Gd 1465/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 19 września 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 grudnia 2016 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania, w ten sposób, że w oznaczeniu przedmiotu sprawy w miejsce słów "w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r." wpisać słowa "w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r." Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1465/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania. W wydanym postanowieniu stwierdzono oczywistą omyłkę polegającą na niewłaściwym sformułowaniu przedmiotu sprawy, tj. wpisaniu nieprawidłowego okresu za jaki w zaskarżonej decyzji określono zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawęził w sentencji postanowienia okres, którego dotyczy zaskarżona przez stronę decyzja, a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką. Z zestawienia treści postanowienia z osnową zaskarżonej decyzji wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że przedmiot sprawy obejmuje swym zakresem miesiące: luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r., a nie jak omyłkowo wskazał Sąd jedynie grudzień 2010 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę zawartą w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2016. o odmowie zawieszenia postępowania.