I SA/Gd 1469/01
WyrokWSA w Gdańsku2005-02-18
Skład orzekający: Małgorzata Tomaszewska, Sławomir Kozik, Elżbieta Rischka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Rejonowy Zarząd Infrastruktury, będący najemcą lasów stanowiących własność Skarbu Państwa, jest podatnikiem podatku leśnego za rok 1997, mimo że umowa najmu została zawarta wcześniej i lasy posiadały status "lasów ochronnych"?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Rejonowy Zarząd Infrastruktury, jako posiadacz lasów na podstawie umowy najmu, jest podatnikiem podatku leśnego zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o lasach. Obowiązek podatkowy ciążył na nim w roku 1997, ponieważ przepis zwalniający lasy ochronne z podatku (art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach) został skreślony z dniem 1 stycznia 1997 r. Tym samym, lasy ochronne od tego dnia podlegały opodatkowaniu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła określenia wysokości zaległości w podatku leśnym za rok 1997 dla Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B., który był najemcą obszaru leśnego od Nadleśnictwa G. na podstawie umowy z 1995 r. Skarżący kwestionował swoją odpowiedzialność podatkową, twierdząc, że podatnikiem powinien być nadleśnictwo, oraz że lasy posiadały status lasów ochronnych, co zwalniało je z podatku. Organy administracji obu instancji uznały skarżącego za podatnika i utrzymały w mocy decyzję o określeniu zaległości podatkowej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędziowie NSA Sławomir Kozik NSA Elżbieta Rischka /spr./ Protokolant Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 19 lipca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości w podatku leśnym za 1997 r. oddala skargę.
I SA/Gd 1469/01
U z a s a d n i e n i e
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 56, poz. 679 z 2000 r. ze zm.) po rozpoznaniu odwołania Rejonowego Zarządu Infrastruktury z/s w B. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 24.04.2001 r. znak [...] w sprawie określenia wysokości zaległości podatkowej podatku leśnego za rok 1997 w stosunku do Rejonowego Zarządu Infrastruktury z/s w B. w kwocie 26.223,20 zł, decyzją z dnia 19 lipca 2001 r., zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdzi, iż decyzją z dnia 24.04.2001 r. organ I instancji określił w stosunku Rejonowego Zarządu Infrastruktury z/s w B. zobowiązanie podatkowe podatku leśnego za rok 1997 w kwocie 26.223,20 zł.
Organ I instancji ustalił, że na podstawie umowy najmu obszaru leśnego z dnia 02.01.1995 r. Nadleśnictwo G. oddało w najem Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury obszar leśny o powierzchni 2.507 ha.
Do dnia wydania decyzji nie został zapłacony podatek leśny za rok 1997, co skutkować musiało określenie zaległości podatkowej z ww. tytułu.
Stawka podatku została ustalona w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 56, poz. 679 z 2000 r. ze zm.)
Od powyższej decyzji odwołanie złożył Rejonowy Zarząd Infrastruktury z/s w B.
Skarżący podniósł, że stroną w sprawie złożenia deklaracji podatkowej oraz zapłacenia podatku leśnego za rok 1997 winno być Nadleśnictwo G. Ponadto skarżący podniósł, że decyzja podatkowa wydana została z rażącym naruszeniem prawa, gdyż oparto ją na obecnie obowiązującym porządku prawnym bez uwzględnienia stanu prawnego w dniu zawarcia umowy najmu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. podzielając trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdza, iż bezspornym jest, że skarżący użytkuje obszar leśny położony na terenie Gminy Wielka N. na podstawie umowy najmu i porozumienia Ministrów Obrony Narodowej oraz Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 01.06.1994 r.
Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach obowiązek podatkowy w podatku leśnym, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które posiadają lasy stanowiące własność Skarbu Państwa lub gminy na podstawie zawartej umowy lub innego tytułu prawnego, a także bezumownie.
Zatem Rejonowy Zarząd Infrastruktury z/s w B. jest, zdaniem organu odwoławczego, podatnikiem podatku leśnego na mocy cyt. w. przepisu art. 61 ust. 1 ustawy o lasach. SKO za nietrafny uznało zarzut skarżącego, że w roku 1997 obowiązek podatkowy ciążył na nadleśnictwach, gdyż skarżący wyrywkowo cytuje przepisy prawa w oderwaniu od innych przepisów ustawy.
Organ odwoławczy zauważa nadto, że zgodnie z art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy, w roku 1997 zwolnione od podatku leśnego były lasy:
- z drzewostanem w wieku do 40 lat,
- wpisane do rejestru zabytków.
Nie jest zatem trafne twierdzenie skarżącego, iż w roku 1997 na mocy art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach były zwolnione od podatku leśnego lasy ochronne, gdyż pkt 3 art. 62 został skreślony przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 4 lipca 1996 r. o zmianie ustaw o podatku rolnym,
o lasach, o podatkach i opłatach lokalnych oraz o ochronie przyrody (Dz.U. z 1996 Nr 91,
poz. 409) z dniem 1 stycznia 1997 r.
W skardze na powyższą decyzję skarżący wnosząc o jej uchylenie podobnie jak w odwołaniu stwierdza, iż podatnikiem podatku leśnego jest nadleśnictwo (art. 61 ust. 2 ustawy o lasach) a nie skarżący. Zarzuca się, iż zaskarżona decyzja zbyt ogólnikowo traktuje fakt zawarcia umowy najmu obszaru leśnego na potrzeby związane z obronnością i bezpieczeństwem Państwa. Podnosi się, że umówiony czynsz za 1997 r. został uiszczony. Ponadto, zdaniem skargi, zaskarżona decyzja nie uwzględnia faktu, iż będące przedmiotem umowy najmu lasy posiadały status "lasów ochronnych", tym samym po myśli art. 62 ust. 2
pkt 3 ww. ustawy o lasach były zwolnione z podatku leśnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Bezspornym w sprawie jest, że skarżący użytkuje obszar leśny położony na terenie Gminy Wielka N. na podstawie umowy najmu i porozumienia Ministrów Obrony Narodowej oraz Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 01.06.1994 r.
Zatem SKO trafnie stwierdza, iż skarżący na mocy ww. umowy najmu jest posiadaczem lasów i gruntów leśnych 2.555 ha położonych na terenie gminy W., a więc jest podatnikiem podatku leśnego. Tym samym na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty podatku leśnego, stosownie do treści art. 61 ww. ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach, w myśl którego obowiązek podatkowy w podatku leśnym, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które posiadają lasy stanowiące własność Skarbu Państwa lub gminy na podstawie zawartej umowy lub innego tytułu prawnego, a także bezumownie.
Wbrew wywodom skargi w badanym roku podatkowym obowiązek podatkowy w podatku leśnym od przedmiotowych lasów nie ciążył na nadleśnictwie, skoro w myśl art. 61 ust. 2 cyt. ustawy obowiązek podatkowy w podatku leśnym od lasów pozostających w zarządzie Lasów Państwowych oraz wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, nie objętych obowiązkiem podatkowym na podstawie ust. 1 pkt 2 art. 61, ciąży odpowiednio na nadleśnictwach i na jednostkach organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, faktycznie władających lasami – a niewątpliwie nadleśnictwo w 1997 r. lasami objętymi ww. umową najmu nie władało – skoro bezspornie były one w posiadaniu skarżącego.
W związku z faktem, że podatek leśny nie został zapłacony w terminie, prawidłowo wydano decyzję określającą zaległość podatkową. Również podstawa zobowiązania podatkowego została określona prawidłowo.
Za nietrafny uznać należy zarzut, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia porządku prawnego obowiązującego w dacie zawarcia umowy i porozumienia.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie stan prawny obowiązujący w roku 1997, skoro objęty zaskarżoną decyzją obowiązek podatkowy dotyczy tego roku podatkowego.
Zgodnie z art. 62. ust. 1 cyt. ustawy w brzemieniu obowiązującym w roku 1997 zwolnione od podatku leśnego były lasy:
- z drzewostanem w wieku do 40 lat,
- wpisane do rejestru zabytków.
Nie jest zatem trafne twierdzenie skarżącego, iż w roku 1997 na mocy art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach były zwolnione od podatku leśnego lasy ochronne, gdyż pkt 3 art. 62 został skreślony przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 4 lipca 1996 r. o zmianie ustaw o podatku rolnym, o lasach, o podatkach i opłatach lokalnych oraz o ochronie przyrody (Dz.U. z 1996 Nr 91, poz. 409) z dniem 1 stycznia 1997 r.
Powyższe oznacza, że przedmiotowe lasy – jako lasy ochronne zwolnione były od podatku leśnego tylko do końca 1996 r. Od 1 stycznia 1997 r. podlegają one opodatkowaniu podatkiem leśnym wskutek przywołanej wyżej zmiany stanu prawnego, wg zasad przewidzianych w art. 65a ustawy o lasach.
Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak
w wyroku.
AW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło