I SA/Gd 147/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie zmiany upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej Nr [...] poprzez przedłużenie czasu trwania kontroli postanawia odrzucić skargę. D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie zmiany upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej Nr [...] poprzez przedłużenie czasu trwania kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a.") jest bowiem niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. skarga przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, ale jedynie takie, na które służy zażalenie, bądź też kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii postanowień. Nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie przysługuje na nie także zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm) zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia przysługuje wówczas, gdy ustawa tak stanowi. Żaden przepis natomiast nie przewiduje zażalenia na postanowienia wydane w trybie art. art. 284b O.p. w zw. z art. 216 i 292 O.p. w przedmiocie przedłużenia czasu trwania kontroli. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.