I SA/Gd 1475/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 29 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od października 2012 r. do marca 2013 r., od czerwca 2013 r. do września 2013 r. oraz za styczeń i luty 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. "A" Sp. z o.o. (dalej jako "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 29 sierpnia 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2017 r., Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi, w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu w/w zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 23 października 2017 r., Skarżąca została również wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a"), z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została uznana za doręczoną Skarżącej w sposób zastępczy w dniu 10 listopada 2017 r. (karta 23 akt sądowych). Do dnia 30 listopada 2017 r. nie uiszczono wpisu sądowego w wysokości 500 zł (notatka urzędowa z dnia 1 grudnia 2017 r. karta 25 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie przedłożono wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS ani innego dokumentu określającego sposób reprezentacji Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 cyt. wyżej przepisu skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Zakres danych, które zawierają odpisy pełne i odpisy aktualne z Krajowego Rejestru Sądowego określa § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. z 2011 r. nr 297, poz. 1760 ze zm.). Odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, a odpis aktualny (podobnie jak samodzielnie pobrany wydruk komputerowy) zawiera tylko aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Jeżeli osoba prawna działa przez pełnomocnika to jego obowiązkiem jest dołączenie do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis (art. 37 § 1 p.p.s.a.), ale też dokumentów wykazujących umocowanie do działania osób udzielających mu tego pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej (organu uprawnionego do reprezentowania osoby prawnej). Konieczne jest wykazanie, że osoby udzielające takiego pełnomocnictwa były uprawnione do działania w imieniu mocodawcy (organu osoby prawnej) w dniu udzielania umocowania a nie tylko w dacie wniesienia skargi. Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu sądowego oraz przedłożenia stosownych dokumentów, a także pouczona o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Skierowanie do Skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut), podyktowane było koniecznością ustalenia osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej Spółki. Wskazać w tym miejscu należy, iż Sąd dokonuje doręczeń m.in. przez pocztę (art. 65 § 1 p.p.s.a.). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 73 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu czternastodniowego (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do przedłożenia stosownych dokumentów, została, wobec nieobecności adresata, awizowana dwukrotnie – pierwszy raz w dniu 27 października 2017 r. i drugi raz w dniu 6 listopada 2017 r., przy tym w oddawczej skrzynce pocztowej pozostawiono informację o próbie doręczenia i pozostawieniu przesyłki do odbioru przez okres 14 dni we wskazanej placówce pocztowej. Wobec niepodjęcia przesyłki przez Skarżącą we wskazanym okresie przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 14 listopada 2017 r. Sąd, stwierdzając prawidłowość doręczenia zastępczego, przyjął fikcję doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a. i uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 10 listopada 2017 r. (karta 23 akt sądowych), albowiem tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania. Skoro zatem przedmiotowe wezwania doręczono w sposób zastępczy w dniu 10 listopada 2017 r., przyjąć należy, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz przedłożenia stosownych dokumentów upływał z dniem 17 listopada 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Wpis sądowy nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 17 listopada 2017 r., co wynika z notatki urzędowej z dnia 1 grudnia 2017 r. (karta 25 akt sądowych). Strona skarżąca nie przedłożyła wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS ani żadnego innego dokumentu określającego sposób jej reprezentacji. Nie było zatem możliwe ustalenie, czy osobą uprawnioną do reprezentowania Skarżącej była osoba, której podpis widnieje na złożonej skardze. Reasumując Sąd uznał, że Skarżąca nie wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków i nie uiściła wpisu sądowego ani nie uzupełniła braku formalnego skargi, w zakresie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w jej imieniu, w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 17 listopada 2017 r. Braki te uniemożliwiły Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.