I SA/Gd 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, listopad i grudzień 2003 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2009 r. Pomimo wezwania wpis nie został uiszczony, a zakreślony termin dla dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 2 marca 2009 r. Pismem z dnia 3 marca 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Skarżący wyjaśnił, że otrzymując sądową korespondencję zawierającą wiele pism procesowych, nie zauważył pośród nich wezwania o wpis oraz wskazał, że obowiązek uiszczenia wpisu w kwocie 1500 zł przekracza jego możliwości finansowe, wobec czego wnosi także o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Podstawowym warunkiem przywrócenia terminu jest zatem wykazanie przez stronę, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu. Z przedstawionych przez samego skarżącego okoliczności wynika natomiast, że uchybienie terminu zostało przez niego zawinione, ponieważ nie zapoznał się on z całością nadesłanej mu przez Sąd korespondencji. Doręczenie pism w postępowaniu sądowym łączy się z domniemaniem, że adresat zapoznał się i zna treść kierowanych do niego pism. Domniemanie to może zostać obalone jedynie poprzez wykazanie, że pomimo skutecznego doręczenia pisma skarżący nie mógł się zapoznać z przyczyn całkowicie od niego niezależnych, których nie mógł przezwyciężyć tj. przy dochowaniu przez niego najwyższego stopnia staranności. Sytuacja tego rodzaju nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie kwestionuje bowiem, że zawierająca wezwanie o wpis przesyłka sądowa została mu dostarczona. Okoliczność, że oprócz wezwania o wpis zawierała ona także inne pisma procesowe tj. odpis odpowiedzi na skargę i stosowne pouczenia, co zostało wyszczególnione na zwrotnym poświadczeniu odbioru, pozostaje natomiast bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy, ponieważ trudno mówić o dochowaniu należytej staranności w sytuacji, gdy skarżący miał realną i pełną możliwość do wnikliwego zapoznania się z całością kierowanej do niego korespondencji, a pomimo to, tego nie uczynił. Brak spełnienia warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, powoduje, że Sąd odstąpił od rozważenia spełnienia pozostałych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu. Dla przywrócenia terminu wymagane jest bowiem aby były one spełnione łącznie. Brak spełnienia choćby jednej z nich zawsze powoduje tym samym konieczność wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 ust. 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.