I SA/Gd 149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 149/17 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2012 r. postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę pana R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2012 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia środka odwoławczego został doręczony skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 21 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. odrzucił zażalenie na orzeczenie z dnia 3 kwietnia 2017 r., z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o środku odwoławczym został doręczony skarżącemu w dniu 20 lipca 2017 r. Pismem z dnia 28 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył zażalenia na rozstrzygnięcie z dnia 3 lipca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2017 r. Uzasadniając wniosek wyjaśnił, że pozostawał w błędnym przekonaniu, iż orzeczenie Sądu odebrał w placówce pocztowej w dniu 14 kwietnia 2017 r., w związku z czym uchybienie terminu zaistniało z przyczyn od niego niezależnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedotrzymanie tego warunku skutkuje zaś odrzuceniem wniosku przez sąd. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że skarżący o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia najpóźniej dowiedział się z postanowienia z dnia 3 lipca 2017 r., które zostało mu doręczone w dniu 20 lipca 2017 r. Od tego też dnia zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, który upływał z dniem 27 lipca 2017 r. Tymczasem skarżący przedmiotowy wniosek złożył w dniu 28 lipca 2017 r., zatem jeden dzień po terminie. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.