I SA/Gd 1490/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 717 zł (siedemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2014 r. W dniu 5 lutego 2015 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej, którym wniósł o umorzenie postępowania skargowego w przedmiotowej sprawie wyjaśniając, że działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a, uwzględniając skargę w całości, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 5 lutego 2015 r. uwzględniając w całości skargę strony, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz określił skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 6.993 zł i stwierdził nadpłatę w tym podatku w kwocie 1.949 zł. Podstawą rozstrzygnięcia był przepis art. 54 § 3 p.p.s.a, który pozwala w ramach autokontroli w sytuacji zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego uwzględnić skargę w całości i uchylić zaskarżoną decyzję. Skorzystanie przez organ, którego akt zaskarżono, z przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. prawa autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie bezprzedmiotowym z uwagi na to, że nastąpiło wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji a to skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 2 sentencji) znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie koszty postępowania sądowego stanowią uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości 100 zł, kwotę 600 zł z tytułu wynagrodzenia za czynności radcy prawnego (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490) oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.