I SA/Gd 1497/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S.-D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku radcy prawnemu M. S.-D. kwotę 221,40 zł brutto /słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy/ za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. B. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. WSA w Gdańsku zmienił postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lutego 2016 r. i przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego M. S.-D., o czym pełnomocnik została zawiadomiona pismem z dnia 21 maja 2016 r., doręczonym jej w dniu 30 maja 2016 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik zawiadomiła Sąd o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia za dokonaną czynność według norm przepisanych, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do pisma dołączyła przedmiotową opinię sporządzoną w dniu 27 czerwca 2016 r. wraz z odpisem. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; dalej jako rozporządzenie). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu, którą odmówiono skarżącemu przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia zastosowanie będzie miała kwota określona w § 14 ust. 2 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 240 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Opłatę tę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W związku z powyższym należało przyznać pełnomocnik wynagrodzenie za dokonaną czynność w wysokości 221,40 zł (w tym kwotę 41,40 zł tytułem podatku od towarów i usług). Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.