I SA/Gd 1499/01

WyrokWSA w Gdańsku2005-01-14

Skład orzekający: Małgorzata Tomaszewska, Tomasz Kolanowski, Jerzy Bortkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odsetki za zwłokę zapłacone od zaległości podatkowej, która następnie okazała się nienależnie zapłaconym podatkiem (lub nieistniejącą zaległością), stanowią nadpłatę podlegającą oprocentowaniu na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej obowiązujących przed nowelizacją z dnia 11 kwietnia 2001 r.?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odsetki za zwłokę zapłacone od zaległości podatkowej, która ostatecznie okazała się nienależnie zapłaconym podatkiem lub nieistniejącą zaległością, stanowią nadpłatę podlegającą oprocentowaniu. Logiczna konsekwencja stwierdzenia, że zaległość podatkowa była nienależna, polega na uznaniu za nadpłatę odsetek uiszczonych od tej zaległości. W związku z tym, cała uiszczona kwota ma status nadpłaty, której zwrot podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania.
Stan faktyczny
Skarżący W. A. w zeznaniu podatkowym za 1996 r. odliczył wydatki mieszkaniowe, co doprowadziło do niższej kwoty należnego podatku niż pierwotnie wykazana. Po postępowaniu podatkowym, organ pierwszej instancji określił wyższą kwotę podatku, którą skarżący uiścił wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzje te zostały uchylone przez NSA. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Urząd Skarbowy umorzył postępowanie, uznając podatek wykazany w zeznaniu za należny. Następnie zwrócono skarżącemu należność główną, odsetki za zwłokę i odsetki naliczone od należności głównej. Skarżący domagał się dodatkowego oprocentowania od uiszczonych odsetek za zwłokę, uznając je za nadpłatę. Organy podatkowe odmówiły, powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej obowiązujące przed nowelizacją z 2001 r.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 15,60 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Tomaszewska /spr./ Sędziowie WSA Tomasz Kolanowski WSA Jerzy Bortkiewicz Protokolant – Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. A. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy oprocentowania odsetek za zwłokę 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 15,60 (słownie: piętnaście 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Gd 1499/01 U z a s a d n i e n i e W dniu 6 maja 1997 r. W. A. złożył w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe na formularzu PIT-30, w którym od dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych odliczył między innymi wydatki mieszkaniowe poniesione w 1996 r. w łącznej kwocie [...] zł, zaś należny podatek za ten rok podatkowy wykazał w kwocie [...] zł. Organ pierwszej instancji w wyniku przeprowadzonego postępowania w zakresie prawidłowości określenia i wykonania zobowiązania podatkowego uznał, iż kwota odliczonych wydatków podlega zmniejszeniu o kwotę rekompensaty przyznanej na podstawie decyzji wojewody i decyzją z dnia 21 października 1997 r. Nr [...] określił należny podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 1996 w wysokości [...] zł. Od powyższej decyzji W. A. wniósł odwołanie do Izby Skarbowej, która decyzją z dnia 3 marca 1998 r. Nr [...] utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego. Na decyzję Izby Skarbowej W. A. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 21 lipca 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 590/98 uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 21 października 1997 r. Urząd Skarbowy po ponownym rozpatrzeniu sprawy, z uwzględnieniem powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, iż podatek wynikający z zeznania złożonego za rok 1996 jest podatkiem należnym za ten rok podatkowy i decyzją z dnia 30 października 2000 r. Nr [...] umorzył postępowanie w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996. Od powyższej decyzji W. A. złożył odwołanie wnosząc o wypłatę oprocentowania od odsetek za zwłokę wpłaconych na konto Urzędu wraz z zaległością podatkową na podstawie decyzji z dnia 21 października 1997 r., uchylonej wyrokiem NSA. Decyzją z dnia 11 kwietnia 2001 r. nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji stwierdzając jednocześnie, iż kwestia oprocentowania odsetek zostanie rozpatrzona odrębną decyzją. W konsekwencji, Urząd Skarbowy, decyzją z dnia 25 kwietnia 2001 r. Nr [...], odmówił uwzględnienia wniosku o zwrot oprocentowania od odsetek za zwłokę zapłaconych na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 21 października 1997 r. Nr [...] w sprawie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996. W. A., korzystając z przysługującego mu uprawnienia, wniósł odwołanie od powyższej decyzji żądając uznania wpłaconych odsetek za zwłokę za nadpłatę podatku i wypłacenia należnego od nich oprocentowania. Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 12 lipca 2001 r. nr [...], utrzymała w mocy decyzję organu pierwszoinstancyjnego. W uzasadnieniu Izba podniosła, iż stosownie do treści art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Przepis ten wyraźnie odnosi się tylko do podatku (należności głównej), zaś pojęcie "podatku" zostało zdefiniowane w art. 6 i art. 3 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, przy czym ustawodawca w katalogu świadczeń pieniężnych rozumianych jako podatek nie wskazał odsetek za zwłokę. Na potwierdzenie swego stanowiska organ przywołuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2000 r., sygn. akt I SA/Po 2904/98 – "Odsetki pobierane od zaległości podatkowych nie są podatkiem, a zatem nie stanowią nadpłaty w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej". Ponadto wskazała, że zgodnie z art. 77 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Skoro więc odsetki nie wchodzą w skład nadpłat, to przepisy dotyczące oprocentowania nadpłat ich nie dotyczą. Odsetki przewidziane w art. 77 ustawy Ordynacja podatkowa nie przysługują podatnikowi od wpłaconych przez niego odsetek. Wobec powyższego Urząd Skarbowy zasadnie – zdaniem organu odwoławczego – ustalił wysokość podlegających zwrotowi odwołującemu kwot: należności głównej za 1996 r. w kwocie [...] zł, odsetek za zwłokę wpłaconych przez odwołującego na konto Urzędu w dniu 3 listopada 1997 r. w kwocie [...] zł oraz odsetek naliczonych od należności głównej za okres od 4 listopada 1997 r. do dnia 31 października 2000 r. (data zwrotu odwołującemu) w wysokości [...] zł – w łącznej wysokości [...] zł. Dodatkowo Izba Skarbowa zauważyła, iż dopiero mocą ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw w art. 72 ustawy Ordynacja podatkowa po § 2 dodano § 3 w brzmieniu: "Jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę". Przepis ten wszedł jednak w życie z dniem 4 czerwca 2001 r. zaś stosownie do treści art. 10 powołanej ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie... żądania stwierdzenia nadpłaty wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są rozpatrywane na podstawie przepisów dotychczasowych. Decyzję odwoławczą W. A. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zarówno jej jak i decyzji pierwszoinstancyjnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organom podatkowym naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. oraz Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego kwota przezeń wpłacona na konto Urzędu Skarbowego tytułem nienależnych odsetek za zwłokę winna być zwrócona wraz z oprocentowaniem. Izba Skarbowa odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór w rozważanej sprawie dotyczy problematyki nadpłaty, o której stanowi art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej, a w szczególności czy nadpłatą są również odsetki za zwłokę uiszczone od zaległości podatkowej. Bezsporne w sprawie jest, iż decyzją z dnia 21 października 1997 r. Nr [...] Urząd Skarbowy określił skarżącemu należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1996 rok w kwocie [...] zł. Skarżący zaś w zeznaniu PIT-30 za ten rok podatkowy wykazał należność tę w kwocie niższej o [...] zł. Powstałą różnicę wraz z należnymi od niej odsetkami za zwłokę skarżący uiścił w całości w dniu 3 listopada 1997 r. Wyliczone od tej zaległości podatkowej odsetki za zwłokę wyniosły kwotę [...] zł. Decyzja ta i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego z 3 marca 1998r. Nr [...] zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 590/98. W następstwie tego wyroku organy podatkowe umorzyły postępowanie w sprawie określenia skarżącemu należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996 (decyzja pierwszoinstancyjna z dnia 30 października 2000 r. i decyzja organu odwoławczego z dnia 11 kwietnia 2001 roku) stwierdzając, że podatek wykazany w zeznaniu w wysokości [...] zł jest podatkiem należnym. Konsekwencją umorzenia postępowania podatkowego za rok 1996 i stwierdzenia, iż zaległość podatkowa w podatku dochodowym od osób fizycznych za ten rok nie wystąpiła organ podatkowy zwrócił skarżącemu należność główną (zaległość podatkową) w kwocie [...] zł, odsetki za zwłokę wpłacone przez skarżącego w kwocie [...] zł oraz odsetki naliczone od należności głównej w wysokości [...] zł. Zdaniem skarżącego łączna kwota zwróconych należności jest niepełna, albowiem nie uwzględniono w niej odsetek od uiszczonych w dniu 3 listopada 1997 r. odsetek za zwłokę od należności głównej, które stanowią – jego zdaniem – również nadpłatę. Badanymi decyzjami organy podatkowe nie uznały powyższego żądania skarżącego, wywodząc, w powołaniu się na przepisy art. 72 § 1 i § 3 w zw. z art. 6 i art. 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 77 § 1 tej ustawy, że pojęcie nadpłaty nie obejmowało odsetek za zwłokę i tym samym nie podlegały one oprocentowaniu. Zmiana w tym zakresie nastąpiła od dnia 5 czerwca 2001 r., poprzez dodanie ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. - § 3 do art. 72 Ordynacji podatkowej. Sąd nie podzielił tego stanowiska organów podatkowych, albowiem skład sądzący w sprawie przychyla się do poglądu zaprezentowanego w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2002 r. III RN 29/2001 OSNP 2003/2 poz. 27 – oddalającego rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2000 r. sygn. akt SA/Sz 411/99 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2003 r. sygn. akt SA/Bd 86/2003 r. (M. Podatki 2003/10). Z wywodów przedstawionych w powołanych orzeczeniach wynika, iż zgodnie z przepisem art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym do 4 czerwca 2001r., nadpłatą była kwota nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku (...). Nienależnie zapłacony podatek to podatek świadczony przez podatnika w kwocie wyższej niż to wynika z przepisów obowiązującego prawa, jak też kwota pobranego od podatnika podatku w kwocie wyższej od należnej albo świadczenie podatnika określone w decyzji organu podatkowego nienależne lub w wysokości wyższej od należnej. Przepis ten, do jego noweli ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2001 r. Nr 39, poz. 459), która weszła w życie od dnia 5 czerwca 2001 r., nic nie mówił o odsetkach wpłaconych czy pobranych od nienależnie zapłaconego podatku. Trzeba jednak uwzględnić, że odsetki są następstwem zaległości podatkowej i dopóki ona istnieje, to istnieją również odsetki od niej. Jeżeli więc zaległość podatkowa okazuje się być nienależną czy też – jak w niniejszej sprawie – okazało się, że podatkiem należnym jest podatek wykazany przez podatnika w zeznaniu rocznym, to logiczną konsekwencją jest uznanie za nadpłatę odsetek uiszczonych od tej zaległości podatkowej. W tym miejscu należy zauważyć, iż celem dodania w art. 72 Ordynacji podatkowej nowego § 3 była nie tyle zmiana pojęcia "nadpłata", co jednoznacznie usunięcie wątpliwości, że w zakresie tego pojęcia mieści się również część wpłaty, którą organ skarbowy jest – zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej – obowiązany zarachować na poczet odsetek za zwłokę, jak napisano w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy nowelizującej. W rozważanej sprawie – wskutek uznania, przez organy podatkowe, że podatkiem należnym za 1996 r. był podatek wykazany w zeznaniu rocznym, przy wcześniejszym określeniu tego podatku w kwocie wyższej od wykazanej przez podatnika, mamy do czynienia z podatkiem nienależnie zapłaconym i cała nienależnie zapłacona kwota jest nadpłatą bez możliwości jej prawnego rozdzielenia na należność główną i odsetki. Inaczej, cała uiszczona przez skarżącego kwota ma status nadpłaty, której zwrot podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania (art. 77 § 1 Ordynacji podatkowej). Wynika stąd, że przepis art. 72 § 3 Ordynacji podatkowej nie spowodował w sytuacji prawnej strony żadnej merytorycznej zmiany. Z tych też względów skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja narusza przepis art. 72 i 3 Ordynacji podatkowej, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tej ustawy. Należy dodać, że z uwagi na charakter zaskarżonego aktu Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, do którego obliguje przepis art. 152 ustawy p.p.s.a. MK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło