I SA/Gd 15/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Zbigniew Romała, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. Zaskarżoną do sądu decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 sierpnia 2009 r. odmawiającej p. H. M. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 2.269,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes-Benz o numerze nadwozia [...]. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia, był następujący stan faktyczny: W dniu 17 stycznia 2005 r. strona zakupiła na terenie Niemiec samochód osobowy marki Mercedes-Benz, numer nadwozia [...], rok produkcji 1998 za kwotę 1.200 Euro. W dniu 16 lutego 2005 r. Podatnik złożył w Oddziale Celnym w K. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu, gazie zadeklarował wysokość należnego podatku akcyzowego w kwocie 3.178,00 zł, obliczoną przy zastosowaniu stawki 65% i uiścił należny podatek. W dniu 2 lipca 2009 r. w Oddziale Celnym w S. G. Pan M. złożył wniosek o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w/w samochodu osobowego marki Mercedes Benz. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2009 r. wyznaczono stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego dotyczącego niniejszej sprawy. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. W dniu 7 sierpnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję nr [...], w której odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym w kwocie 2.269,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w samochodu osobowego marki Mercedes-Benz o numerze nadwozia [...], albowiem po ustaleniu średniej wartości pojazdu na podstawie programu EUROTAX GLASS’S oraz mając na względzie obowiązujące zasady zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego uregulowane w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. nr 118, poz. 745) ustalono, że nastąpiła niedopłata akcyzy w kwocie 865 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji strona podaje, że samochód który sprowadziła z zagranicy był po wypadku (uszkodzony tył: klapa bagażnika, tylna ściana, podłużnica prawa, prawa lampa, czujnik cofania tylny) dlatego jego wartość była mniejsza od wartości w EUROTAXIE. Wartości samochodu pracownicy Urzędu Celnego po jego oględzinach nie kwestionowali, stąd domaga się zwrotu akcyzy w wysokości 2.269,- zł. W uzupełnieniu odwołania w piśmie z dnia 15 października 2009 r. p. H. M. podał, iż nie posiada żadnych rachunków za dokonaną naprawę przedmiotowego samochodu. Jednocześnie podaje, że sam fakt, iż samochód został zarejestrowany świadczy o dokonaniu naprawy; inaczej nie przeszedłby badań technicznych. Dyrektor Izby Celnej utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy na wstępie podkreślił, iż rozpatrując niniejszą sprawę miał na względzie, iż dnia 18 stycznia 2007 r. zapadł wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zgodności polskich przepisów dotyczących opodatkowania samochodów osobowych podatkiem akcyzowym z prawem wspólnotowym (Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie C-313/05). Powyższy wyrok był wynikiem pytania prejudycjalnego skierowanego do ETS przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i dotyczył m.in. wykładni art. 25, art. 28 i art. 90 TWE. Zgodnie z powyższym z dniem 19 lipca 2008 r. zaczęła obowiązywać w prawie polskim ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty podatku akcyzowego określająca zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym od nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego w okresie od 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r. Organ odwoławczy przywołując treść art. 3 ust. 1 w/w ustawy zawierającego wzór na wyliczenie kwoty zwrotu akcyzy jednocześnie podkreśla, iż średnią wartością rynkową, zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy, jest wartość ustalona na podstawie notowań na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, a jeżeli miesiąc powstania obowiązku nie jest możliwy do ustalenia - w miesiącu zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, średniej ceny zarejestrowanego na terenie kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażenia i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnototwego. Z akt sprawy wynika, iż strona w dniu 17 stycznia 2005 r. nabyła na terenie Niemiec samochód osobowy marki Mercedes-Benz, rok produkcji 1998, więc nabycie wewnątrzwspólnotowe miało miejsce po upływie 2 lat kalendarzowych od daty produkcji tego samochodu. Ze względu na wiek pojazdu i pojemność silnika (2155 cm³) oraz po zastosowaniu przeliczenia stawki akcyzy zgodnie ze wzorem określonym w § 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego strona uiściła akcyzę w wysokości 3.178,00 zł, przy zastosowaniu stawki 65%. W ocenie organu odwoławczego prawidłowo organ pierwszej instancji w celu określenia kwoty rezydualnej akcyzy zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów, ustalił wartość tegoż pojazdu na podstawie programu EUROTAX GLASS’S - profesjonalnego oprogramowania dla rynku motoryzacyjnego, będącego źródłem informacji o wartościach używanych samochodów, stosowanym przy wycenie pojazdów przez rzeczoznawców techniki samochodowej, z uwzględnieniem zebranych w toku postępowania informacji na temat przedmiotowego pojazdu. Odnosząc się do twierdzeń strony, że zakupiony przez nią pojazd był po wypadku i jego wartość była niższa od wartości ustalonej wg systemu EUROTAX Dyrektor Izby Celnej stwierdza, iż podjął działania zmierzające do zweryfikowania zawartych w odwołaniu informacji. Jak wynika z wyjaśnień Kierownika Oddziału Celnego w K., zawartych w piśmie z dnia 21 października 2009 r., ewentualne oględziny dokonywane w związku ze składaną deklaracją AKCU polegały na odczytaniu z natury numerów pojazdu bądź stwierdzeniu czy pojazd był uszkodzony, czy też nie. Każdorazowo wynik oględzin znajdował odzwierciedlenie w postaci odręcznego zapisu na deklaracji. W przypadku dokonywania szczegółowych oględzin każdorazowo protokoły sporządzane były w dwóch egzemplarzach. Jeden z nich, po zapoznaniu się z jego treścią i podpisaniu trafiał do osoby zainteresowanej, drugi zaś dołączany był do akt sprawy. W dniu 26 października 2009 r. otrzymano z Urzędu Celnego oryginały dokumentów złożonych przez stronę w K. w dniu 16 lutego 2005 r. Na deklaracji AKCU nr [...] nie stwierdzono żadnych zapisów informujących w jakiejkolwiek formie o fakcie i rozmiarze występujących w przedmiotowym pojeździe uszkodzeniach. Pomiędzy załączonymi do deklaracji dokumentami nie stwierdzono również protokołu szczegółowych oględzin. Podatnik również takowego dokumentu nie przedstawił. Tym samym w ocenie organu odwoławczego twierdzenia strony nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Dodatkowo w piśmie z dnia 8 października 2009 r. wezwano stronę do przedstawienia wszelkich posiadanych dokumentów świadczących o stanie technicznym pojazdu w dniu " zakupu oraz potwierdzających dokonanie napraw. W odpowiedzi na powyższe strona w piśmie z dnia 15 października 2009 r. stwierdziła, iż nie posiada żadnej dokumentacji, gdyż nie sądziła, aby rachunki za przedmiotową naprawę były kiedykolwiek potrzebne. Jak wynika z w/w pisma pojazd następnego dnia po dokonanej odprawie, tj. w dniu 17 lutego 2005r. został przewieziony do miejscowości Gardeja i tam naprawiony przy użyciu używanych części. W odniesieniu do powyższego stwierdzenia strony organ odwoławczy wskazał na załączone do wniosku o zwrot nadpłaty dokumenty opatrzone pieczątkami Starostwa Powiatowego, z których wynika, że w dniu 17 lutego 2005 r. przedmiotowy pojazd został we wskazanym urzędzie zarejestrowany. Tym samym występujące w pojeździe uszkodzenia, których usunięcie w tym samym dniu umożliwiło uzyskanie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz dokonanie rejestracji, nie mogły być na tyle rozległe aby wpłynąć na uznanie dokonanej wg systemu Eurotax wyceny za zawyżoną. Dyrektor Izby Celnej podkreśla, iż fakt ten potwierdza również treść niemieckiego dowodu rejestracyjnego, w którym widnieje nazwisko Pana M. - właściciela pojazdu, który dokonał jego rejestracji w dniu 17 stycznia 2005 r. Niemiecki urząd przed zaewidencjonowaniem przedmiotowego pojazdu z pewnością zweryfikował jego stan techniczny i na tej podstawie zaaprobował jego rejestrację. Biorąc pod uwagę powyższe wywody oraz brak jakichkolwiek dowodów umożliwiających określenie stopnia ewentualnych uszkodzeń pojazdu Dyrektor Izby Celnej przyjął dokonaną przez organ pierwszej instancji wycenę pojazdu podobnego za prawidłową. Z uwagi na to, że powyższa wycena dotyczy modelowego samochodu sprzedawanego na rynku krajowym jego wartość brutto pomniejszono podatek VAT a także odpowiedni do pojemności silnika podatek akcyzowy, tj. w tym przypadku o podatek w wysokości 13,6%, jak niżej: 1. Rynkowa wartość samochodu - 41.200,00 zł 2. Wartość pojazdu po odliczeniu VAT-u: 41.200,00 zł: 1,22 = 33.770,00 zł 3. Wartość pojazdu po odliczeniu VAT-u i akcyzy: 33.770,00 zł: 1,136 = 29.727,00 zł. Wskazana powyżej cena rynkowa podobnego samochodu osobowego stanowi podstawę do obliczenia kwoty podatku akcyzowego należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, obliczanego według stawki procentowej 13,6%: 29.727,00 zł x 13,6% = 4.043,00 zł. Zgodnie z deklaracją uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U Nr [...] z dnia 16 lutego 2005 r. strona obliczyła i zapłaciła akcyzę w kwocie 3.178,00 zł. Zatem kwota zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu wynosi: Z = 3.178,00 zł - 4.043,00 zł = 865,00 zł. Z przedstawionych powyżej wyliczeń, zdaniem organu odwoławczego zatem wynika, że kwota akcyzy zawartej w cenie samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju przewyższa kwotę akcyzy zapłaconej przez stronę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, w związku z czym w ocenie organu odwoławczego nie wystąpiła nadpłata w myśl art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżący pismem z dnia 2 grudnia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej wnosząc o rozstrzygnięcie zaistniałego pomiędzy nim a Izbą Celną sporu. W złożonej skardze skarżący podniósł, iż niesłusznie Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że nie wystąpiła nadpłata a obliczając akcyzę na podstawie systemu Eurotax przyjął jako wartość bazową wartość rynkową samochodu zarejestrowanego w kraju, przy czym nie uwzględniono tego, że samochód był po wypadku. Zdaniem skarżącego jego wartość była zgodna ze wskazaną na fakturze. W odpowiedzi na skargę odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona do sądu decyzja odpowiada prawu. Podstawowym zarzutem sformułowanym przez skarżącego było nieuzasadnione porównanie zadeklarowanej wartości pojazdu z wartością pojazdu podobnego zarejestrowanego na terytorium kraju, a uzyskaną z systemu Eurotax oraz nie uwzględnienie tego, że samochód był po wypadku. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności należy podkreślić, iż w związku z wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007 r. Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zgodności polskich przepisów dotyczących opodatkowania samochodów osobowych podatkiem akcyzowym z prawem wspólnotowym (Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie C-313/05), będącego wynikiem pytania prejudycjalnego skierowanego do ETS przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i dotyczył m.in. wykładni art. 25, art. 28 i art. 90 TWE, z dniem 19 lipca 2008 r. zaczęła obowiązywać w prawie polskim ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty podatku akcyzowego określająca zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym od nabycia wewnątrzwspólnotowcgo albo importu samochodu osobowego w okresie od 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r. Przepisy niniejszej ustawy uwzględniały zawarte we wskazanym powyżej wyroku wytyczne. W myśl art. 2 powyższej ustawy zwrot nadpłaty przysługuje podatnikowi podatku akcyzowego, który nabył wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy albo dokonał importu samochodu osobowego po upływie 2 lat kalendarzowych od daty jego produkcji, licząc rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy zwrot nadpłaty przysługuje gdy podatek akcyzowy zapłacony z tytułu nabycia wewnatrzwspómotowego jest większy od podatku akcyzowego zawartego w cenie pojazdu podobnego zarejestrowanego na terenie kraju. Jak trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji obiektywnym sposobem umożliwiającym ustalenie rezydualnej kwoty podatku akcyzowego było odniesienie się do średniej wartości rynkowej samochodu osobowego tej samej marki w określonym miesiącu (a nie zadeklarowanej ceny zakupu). Za średnią wartość samochodu osobowego przyjęto wartość samochodu ustaloną na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji, wyposażenia, przebiegu. W tym celu organ pierwszej instancji skorzystał z danych zawartych w elektronicznej wersji programu EUROTAX GLASS'S. Notowania publikowane w bazie systemowej EUROTAX są wynikiem analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie samochodów używanych z całego kraju. Ze względu na cechy funkcjonalne i popularność na rynku oraz inne wyróżniki aut, są one podzielone na szereg grup. Badany jest spadek cen w funkcji wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdów. Na tej podstawie są wyliczane wartości dla kolejnych roczników produkcji poszczególnych typów samochodów. W procesie tym są też dodatkowo uwzględniane informacje odnośnie wyposażenia standardowego oraz regionu, z którego pochodzi auto. Określona w systemie Eurotax Glass's wartość samochodu modelowego na dzień 17 stycznia 2005 r. wynosiła 41.200,00 zł. Ustalona, we wskazanym katalogu cena rynkowa podobnego samochodu osobowego została prawidłowo pomniejszona następnie o zawarty w niej 22% podatek VAT, a także odpowiedni do pojemności silnika podatek akcyzowy tj. w tym przypadku o podatek w wysokości 13,6%. Tak ustalona podstawa opodatkowania stanowiła bazę do obliczenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartej w podobnym samochodzie osobowym zarejestrowanym wcześniej w kraju z zastosowaniem właściwej stawki podatku akcyzowego tj. w tym przypadku stawki w wysokości 13,6%. Dokonując porównania kwoty akcyzy uiszczonej przez skarżącego z akcyzą zawartą w cenie pojazdu modelowego organy celne zasadnie stwierdziły brak podstaw do uznania zaistnienia nadpłaty. Jak trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji tryb postępowania w sprawach o stwierdzenie nadpłaty rozpatrywanych w urzędach celnych opiera się ściśle na obowiązujących przepisach prawa podatkowego. Porównanie zadeklarowanej wartości nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu z wartością pojazdu podobnego wcześniej zarejestrowanego na terytorium kraju wynika wprost z uregulowań zawartych w/w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać zarzut skarżącego o bezpodstawnym porównaniu zadeklarowanej wartości pojazdu z wartością pojazdu podobnego zarejestrowanego na terytorium kraju za bezzasadny. Skarżący zarzucił w treści skargi, iż organy podatkowe nie uwzględniły faktu, iż nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd był powypadkowy oraz nadmiernie eksploatowany jako Taxi. Dodatkowo stwierdził, że wszystkie uszkodzenia oraz stan techniczny pojazdu w momencie odprawy celnej był zgodny ze stanem faktycznym, co zostało wynotowane przez celnika podczas przeprowadzonych oględzin. Odnosząc się do powyższych zarzutów stwierdzić należy, iż Dyrektor Izby Celnej w ramach przeprowadzonego postępowa odwoławczego podjął niezbędne czynności celem zweryfikowania faktu przeprowadzonych oględzin przedmiotowego pojazdu w trakcie odprawy, jednak twierdzenia skarżącego nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Jak wynika z wyjaśnień Kierownika Oddziału Celnego w K., zawartych w piśmie z dnia 21 października 2009 r., ewentualne oględziny dokonywane w związku ze składaną deklaracją AKCU polegały na odczytaniu z natury numerów pojazdu bądź stwierdzeniu czy pojazd był uszkodzony, czy też nie. Każdorazowo wynik oględzin znajdował odzwierciedlenie w postaci odręcznego zapisu na deklaracji. W przypadku dokonywania, szczegółowych oględzin każdorazowo protokoły sporządzane były w dwóch egzemplarzach. Jeden z nich, po zapoznaniu się z jego treścią i podpisaniu trafiał do osoby zainteresowanej, drugi zaś dołączany był do akt sprawy. W wyniku analizy oryginałów dokumentów złożonych przez skarżącego w K. w dniu 16 lutego 2005 r., na deklaracji AKCU nr [...] nie stwierdzono żadnych zapisów informujących w jakiejkolwiek formie o fakcie i rozmiarze występujących w przedmiotowym pojeździe uszkodzeń. Pomiędzy załączonymi do deklaracji dokumentami nie stwierdzono również protokołu szczegółowych oględzin. Podatnik również takowego dokumentu nie przedstawił. Tym samym twierdzenia skarżącego nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do przedstawienia wszelkich posiadanych dokumentów świadczących o stanie technicznym pojazdu w dniu zakupu oraz potwierdzających dokonanie napraw, stwierdził, iż nie posiada żadnej dokumentacji. Dodatkowo w treści skargi wskazał na fakt, że samochód został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym, co stanowi jego zdaniem, wystarczający dowód na dokonanie napraw. Biorąc pod uwagę powyższe Dyrektor Izby Celnej zasadnie stwierdza, że wobec braku jakiejkolwiek formy udokumentowania stanu technicznego pojazdu w momencie zakupu zasadnym było dokonanie porównania zadeklarowanej wartości pojazdu z wartością pojazdu z wartością pojazdu podobnego określoną w oparciu o system Eurotax; przy czym przyjęta przez organy wartość pojazdu modelowego uwzględniała ponadnormatywny przebieg pojazdu spowodowany eksploatacją jako Taxi, co znacząco obniżało jego wartość. Organ odwoławczy zasadnie również wywodzi, że fakt zarejestrowania pojazdu nie świadczy o dokonaniu jego naprawy. Powyższy fakt w zestawieniu z istniejącymi dowodami potwierdzającymi rozmiar uszkodzeń, świadczyłby o usunięciu usterek. W przedmiotowej sprawie brak jest jednak dokumentów umożliwiających stwierdzenie rozmiaru ewentualnych uszkodzeń w momencie zakupu pojazdu. Dodatkowo wskazać należy na informację zawartą w niemieckiej karcie pojazdu, z której wynika, że w dniu zakupu pojazd został zarejestrowany na Pana M. Rejestracja pojazdu na nowego właściciela możliwa jest tylko w sytuacji, gdy pojazd jest sprawny technicznie. Z akt sprawy wynika, że następnego dnia po dokonanej odprawie, tj. w dniu 17 lutego 2005 r. przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w kraju. Tym samym ewentualne występujące w pojeździe uszkodzenia, których usunięcie w tym samym dniu umożliwiało uzyskanie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz dokonanie rejestracji, nie mogły być na tyle rozległe aby wpłynąć na uznanie dokonanej wg systemu Eurotax wyceny za zawyżoną - co również trafnie podkreśla organ odwoławczy. Skoro z prawidłowo przedstawionego rozliczenia wynika, że nadpłata akcyzy nie miała miejsca na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało skargę jako niezasadną oddalić.