I SA/Gd 1512/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2019-09-30
Skład orzekający: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może merytorycznie rozpoznać wniosek o cofnięcie skargi, jeśli skarga dotknięta jest brakami formalnymi lub fiskalnymi, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może merytorycznie rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, jeżeli skarga zawiera braki formalne lub fiskalne, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisów PPSA, co wyklucza możliwość dalszego procedowania w przedmiocie cofnięcia skargi.Stan faktyczny
Skarżący S. S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (złożenie pełnomocnictwa) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu. Następnie skarżący cofnął skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie może być rozpatrzone, ponieważ skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego postanawia odrzucić skargę.
Pan S. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2019 roku.
Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu zobowiązał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania
w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Dodatkowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że przesyłka zawierająca powyższe zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 sierpnia 2019 r. (vide: karta 20 akt sądowych) W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono ponadto, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Pismem z dnia 26 sierpnia 2019 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym
(art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi. W terminie do usunięcia braków i uiszczenia wpisu sądowego skarżący cofnął skargę, nie wykonując w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, ani do uiszczenia wpisu sądowego.
W ocenie Sądu, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci
(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 411/14). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne
(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).
W niniejszej sprawie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy zarówno brak pełnomocnictwa, jak i brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Termin do usunięcia braków
i uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 28 sierpnia 2019 r. W takiej sytuacji skargę należało odrzucić, gdyż brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie.
Mając na uwadze okoliczność, że skarżący w zakreślonym terminie
nie uzupełnił braków fiskalnych i formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło