I SA/Gd 153/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2008 r., złożonym na formularzu PPF, M. R. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez nią dokumentów źródłowych (odpisów decyzji z dnia 10 marca 2008 r. o waloryzacji emerytury wnioskodawczyni, decyzji z dnia 1 czerwca 2007 r. w przedmiocie uznania małżonka wnioskodawczyni za osobę bezrobotną i wysokości przysługującego mu zasiłku, skróconego aktu urodzenia syna wnioskodawczyni, umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 1 września 2006 r. oraz dowodów uiszczenia opłat za wodę i odprowadzanie ścieków, wywóz śmieci, gaz i prąd) ustalono, że wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 825,81 zł netto (po uwzględnieniu potrąceń w kwocie 354,85 zł dokonywanych w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej), prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem, zarejestrowanym jako osoba bezrobotna (od dnia 1 czerwca 2007 r.) i otrzymującym z tego tytułu zasiłek w wysokości 646 zł brutto. Małżonkowie mają na utrzymaniu syna w wieku szkolnym (nie uzyskującego żadnych dochodów), nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, nie są właścicielami nieruchomości, zamieszkują w wynajętym lokalu, za który zobowiązani są uiszczać czynsz w wysokości 500 zł miesięcznie oraz ponosić wydatki związane z jego eksploatacją. Z tytułu powyższych opłat wnioskodawczyni uiściła w lutym br. kwotę 115,82 zł za doprowadzanie wody i odprowadzanie ścieków, kwotę 185,83 zł za energię elektryczną, kwotę 194,68 zł za gaz oraz w marcu br. kwotę 78,30 zł za wywóz śmieci. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni wskazała, że obecnie zalega z płatnościami za gaz, energię i wodę oraz że nie ma z czego zapłacić czynszu za mieszkanie za kwiecień 2008 r. Nadto wskazała na swoje problemy zdrowotne. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności łączną wysokość dochodów trzyosobowej rodziny wnioskodawczyni w stosunku do wysokości ponoszonych przez nią stałych i niezbędnych wydatków oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.