I SA/Gd 1534/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D.C. i J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 18 września 2013 r. Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 13 lutego 2013 r. ustalającą D. i J. C. podatek od nieruchomości za rok 2013. Z motywów rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji wynika, że Prezydent Miasta G. ustalił wobec Skarżących wymiar podatku od nieruchomości, położonej przy ul. X w G. na 2011 r. w wysokości 436 zł. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zakwestionowali zastosowaną do opodatkowania garażu i pomieszczenia gospodarczego stawkę podatku. Zdaniem Skarżących organ I instancji powinien zastosować dla garażu i pomieszczenia gospodarczego stawkę podatku jak dla budynków mieszkalnych. Zdaniem Skarżących błędnie także została ustalona podstawa opodatkowania. Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją z dnia 18 września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Z 2010 r. Nr 95, poz. 613 z późn. zm., zwana dalej: "u.p.o.l.") i wyjaśnił, że garaż może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W sytuacji, gdy garaż został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalnym przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części i podlega odrębnemu opodatkowaniu. SKO wskazało także, że w dniu 27 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w składzie 7 sędziów sygn. akt II FPS 4/11, w której przesądził, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.ol. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. Jednocześnie SKO zauważyło, że z zawartego w aktach podatkowych wypisu z ewidencji gruntów wynika, że budynek stanowiący halę garażową oznaczony został w ewidencji jako lokal "niemieszkalny". Zapis taki uniemożliwia organowi podatkowemu ustalenie podatku od nieruchomości za taki budynek według stawek właściwych dla lokali mieszkalnych. Odnosząc się do zarzutu błędnie ustalonej podstawy opodatkowania, organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika z ewidencji lokali, udział Skarżących we własności całości hali garażowej – stanowiącej oddzielny od reszty budynku przedmiot własności, wynosi 3/16. A ponieważ powierzchnia hali garażowej wynosi 186,20 m2, przy uwzględnieniu posiadanego udziału, podstawa opodatkowania wynosi 53,66 m2. Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Skarżących zaskarżona decyzja jest niezrozumiała, zawiera sprzeczności, a przede wszystkim jest niezgodna z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżący podnieśli, że kryteria decydujące o wysokości stawki podatkowej podatku od nieruchomości zostały ściśle określone w art. 5 ust. 1 u.p.o.l.. I zgodnie z tym przepisem odrębność nieruchomości stanowiącej halę garażową usytuowanej w budynku mieszkalnym nie jest kryterium decydującym o wysokości stawki podatkowej podatku od nieruchomości. Skarżący zwrócili uwagę, że właściciele komórek gospodarczych znajdujących się w hali garażowej zmuszeni są do płacenia stawki jak dla budynków niemieszkalnych, a właściciele komórek gospodarczych znajdujących się w pozostałej części piwnicznej, płacą stawki jak dla budynku mieszkalnego. W ocenie Skarżących powyższe narusza zasadę równości zawartą w art. 32 Konstytucji RP. W ocenie Skarżących niezrozumiałe jest przy tym, że miejsca postojowe/garaże w budynku mieszkalnym z wyodrębnioną własnością podlegają opodatkowaniu według innych stawek niż miejsca postojowe/garaże w budynku mieszkalnym przypisane do lokalu mieszkalnego. Reasumując, zdaniem skarżących miejsca postojowe G1 i G2 oraz komórki K9 w budynku przy ul. X w G. należy kwalifikować jako budynek mieszkalny lub jego część. Przy czym podstawa opodatkowania dla miejsc postojowych oraz komórki winna wynosić 25,86 m2, tj. zgodnie z ich rzeczywistą powierzchnią. Skarżący podnieśli także, że NSA w uchwale z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11 nie zajmował się miejscami postojowymi, a garażami. Swoje stanowisko obszernie Skarżący powtórzyli w pismach procesowych z dnia 17 stycznia 3 lutego 2014 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie może być uwzględniona. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest wysokość stawki podatkowej w podatku od nieruchomości jaka powinna być zastosowana przy opodatkowaniu miejsca postojowego oraz pomieszczenia gospodarczego usytuowanych w hali garażowej, stanowiącej przedmiot odrębnej własności, znajdującej się w budynku mieszkalnym. O wyniku rozstrzygnięcia tego problemu przesądza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11, jako że rozstrzygnięto w niej kwestię stanowiącą przedmiot sporu występującego w rozpoznanej sprawie. Z art. 269 § 1 i art. 187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika bowiem moc wiążąca uchwał. Podkreślić należy, że uchwała wiąże nie tylko w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), ale również w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym. Dopóki nie nastąpi zmiana stanowiska zawartego w uchwale, dopóty sądy administracyjne stanowisko to powinny respektować. W ww. uchwale z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że przepis art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje, że samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W ust. 4 art. 2 wskazano także, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi". Z powyższych przepisów należy wyprowadzić wniosek, że garaż może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W pierwszej z tych sytuacji, nie będzie stanowił odrębnego, od samodzielnego lokalu mieszkalnego, przedmiotu opodatkowania. Będzie zatem podlegał opodatkowaniu tak jak lokal mieszkalny. Dotyczy to wszystkich tych sytuacji, w których nie wyodrębniono prawnie własności lokalowej np. miejsce postojowe w hali garażowej z podziałem quoad usum. W sytuacji, gdy garaż został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalnym przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). Dalej Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że dla potrzeb kwalifikacji przedmiotu opodatkowania w postaci odrębnej własności lokalowej – garażu niezbędne jest ustalenie, czy ma on charakter mieszkalny, czy też takiego charakteru nie można mu przypisać. NSA wskazał, że "garaż", w rozumieniu potocznym, to pomieszczenie przystosowane do przechowywania samochodów (Słownik współczesnego języka polskiego, pod. red. B. Dunaja, WILGA, Warszawa 1996, s. 166). Uwzględniając kryterium zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich, trzeba uznać, zdaniem NSA, że garaż nie spełnia funkcji mieszkalnych. W sytuacji, gdy stanowi on odrębny od innych części budynku, przedmiot opodatkowania nie dzieli losu innych części tego budynku (mieszkalnych), nawet jeżeli cały budynek ma charakter mieszkalny. NSA stwierdził, że w świetle art. 2 ust.1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy. W art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. mowa jest o budynkach lub ich częściach pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, dla których stawka opodatkowania jest wyższa niż dla budynków mieszkalnych. Mając na uwadze wiążącą moc uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że SKO prawidłowo przyjęło w zaskarżonej decyzji, iż dla miejsca postojowego oraz pomieszczenia gospodarczego znajdujących się w garażu wielostanowiskowym, stanowiącym odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot własności, należy zastosować stawkę podatku jak dla budynków pozostałych. Wobec wiążącej mocy uchwały Sąd nie może uznać za trafny zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Takiego naruszenia nie dopatrzył się bowiem NSA wydając ww. uchwałę. Przy czym podkreślić należy, ze wbrew stanowisku Skarżących przywołana uchwała Naczelnego sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie w badanym zakresie. Jej rozważania skupiają się bowiem na kryterium funkcjonalnym oraz fakcie, ze garaż może stanowić odrębny od mieszkania przedmiot własności, a tym samym może stanowić przedmiot może stanowić przedmiot umowy sprzedaży czy najmu. Te dwie kwestie stanowią istotę rozstrzygnięcia także w odniesieniu do komórek lokatorskich oraz miejsc postojowych. Odnośnie zarzutu błędnie ustalonej podstawy opodatkowania stwierdzić należy, że ze znajdującej się w aktach sprawy ewidencji lokali wynika, iż udział Skarżących we własności całości hali garażowej wynosi 3/16. Ponieważ powierzchnia całej hali garażowej wynosi 186,20 m2, przy uwzględnieniu posiadanego udziału organy podatkowe trafnie przyjęły, że podstawa opodatkowania wynosi 53,66 m2. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270).