I SA/Gd 1537/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia 6 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2001, marzec, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2002 r. marzec, kwiecień, maj, czerwiec 2003 r. oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem zawartym w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję organu podatkowego i uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 5 listopada 2014 r., skarżąca I. S. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w złożonym przez skarżącą oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z uwzględnieniem okoliczności, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się tylko z emerytury, z której po dokonanych potrąceniach egzekucyjnych otrzymuje miesięcznie kwotę 561 zł. Zamieszkuje w domu, w którym syn jej prowadzi działalność agroturystyczną. Z powyższych ustaleń wynika, że sytuacja finansowa i życiowa skarżącej nie pozwala na uiszczenie wpisu w przedmiotowej sprawie, który opiewa na kwotę 1500 zł. Skarżąca otrzymuje niewysoką emeryturę, pozostaje na utrzymaniu syna, nie posiada żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.