I SA/Gd 1545/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2012r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie. T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2012r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 marca 2009 r. określającą zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w kwocie 4.306,00 zł. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 1310/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uchylił zaskarżoną decyzję. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor Izby Skarbowej. Po jej rozpatrzeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1791/13, uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt I SA/Gd 1545/15. Pismem procesowym z dnia 14 listopada 2015 r. skarżący cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Za dopuszczalne należy uznać cofnięcie skargi po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. W takiej sytuacji sprawa powraca bowiem do wojewódzkiego sądu administracyjnego ze wszystkimi konsekwencjami jakie się z tym wiążą w zakresie czynności dyspozytywnych stron (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 219). Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a.