I SA/Gd 1548/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Asesor WSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2001 r. oddala skargę. I SA/Gd 1548/03 U z a s a d n i e n i e Pan L. C. złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje PIT-5, w których wykazał zaliczki miesięczne na podatek dochodowy od osób fizycznych w łącznej wysokości 4.362,50 zł. W złożonym w dniu 23 kwietnia 2002 r. zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2001 (PIT-36) podatnik wykazał należny podatek dochodowy w kwocie 6.185,80 zł. Urząd Skarbowy, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia 8 kwietnia 2003 r. określił panu L. C. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w kwocie 13.230,70 zł. Powodem określenia zobowiązania w kwocie wyższej niż wykazana w zeznaniu PIT-36 było m. in. nie uznanie po stronie kosztów uzyskania przychodu z tyt. najmu wartości odpisów amortyzacyjnych dot. 2 lokali naliczonych przez podatnika wg indywidualnej stawki amortyzacyjnej 10% oraz jednoczesne zaliczenie do kosztów rocznej wartości tych odpisów wyliczonej wg stawki 2,5%. Powyższe ustalenia skutkowały również stwierdzeniem, że pan L. C. zaniżył w trakcie roku podatkowego zarówno podstawę naliczenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. jak też samą ich wartość. Dlatego też w decyzji z dnia 8 kwietnia 2003 r. Urząd Skarbowy skorygował wysokość należnych zaliczek za poszczególne miesiące i określił podatnikowi odsetki za zwłokę z tytułu zaniżenia tych zaliczek za: czerwiec, lipiec, wrzesień oraz październik – w łącznej kwocie 161,70 zł. W dniu 30 kwietnia 2003 r. podatnik złożył odwołanie, w którym wskazał numery obu decyzji organu I instancji, przy czym podniósł wyłącznie zarzuty dot. decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. – wnosząc jednocześnie o jej uchylenie. Dyrektor Izby Skarbowej , po rozpatrzeniu odwołania stwierdził, że podniesione przez pana L. C. zarzuty były częściowo uzasadnione i decyzją z dnia 28 listopada 2003 r. obniżył wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych do kwoty 12.387,40 zł. Ponadto dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego organ II instancji stwierdził, iż Urząd Skarbowy nieprawidłowo ustalił wysokość należnych zaliczek na podatek dochodowy. Mając na uwadze powyższe, decyzją z dnia 28 listopada 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję z dnia 8 kwietnia 2003 r. (określającą odsetki za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w łącznej kwocie 1.459,30 zł) i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze z dnia 26 grudnia 2003 roku pani U. K.– pełnomocnik pana L. C. przywołała numery obu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2003 r. tj.: 1. [...] – uchylającej w części decyzję organu I instancji w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. oraz 2. [...] – uchylającej w całości decyzję organu I instancji w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia, przy czym podniosła wyłącznie zarzuty dotyczące pierwszej ze wskazanych decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę pomimo, że strona skarżąca nie sprecyzowała w skardze jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do decyzji z dnia 28 listopada 2003 r. w przedmiocie odsetek za zwłokę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Otóż bezspornym jest, że Urząd Skarbowy w decyzji z dnia 8 kwietnia 2003 r. nieprawidłowo ustalił wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2001, skoro do ich wyliczenia przyjął, narastająco od stycznia do listopada 2001 r., koszty uzyskania przychodów w kwocie 19.022,86 zł, a więc w wysokości odbierającej o 7.474,43 zł od wartości kosztów wskazanej w decyzji tego Urzędu z dnia 8 kwietnia 2003 r. Nr [...] określającej podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001. W tak ustalonym stanie faktycznym za uprawniony uznać należy pogląd organu odwoławczego, iż powyższe rozbieżności uniemożliwiały prawidłowe ustalenie wysokości należnych zaliczek na podatek dochodowy za poszczególne miesiące, po uwzględnieniu korekty dochodu podatnika (na skutek zwiększenia kosztów uzyskania przychodu o wartość nieprawidłowo zakwestionowanych przez Urząd Skarbowy odpisów amortyzacyjnych), dokonanej w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...]. W tej zaś sytuacji brak było również możliwości wyliczenia ewentualnej wysokości odsetek za zwłokę od tych zaliczek, stosownie do treści art. 53a oraz art. 53 Ordynacji podatkowej. Z tych przyczyn, skoro prawidłowe wyliczenie odsetek od zaliczek wymagało przeprowadzenia dodatkowej weryfikacji, organ odwoławczy władny był stosownie do treści art. 233 § 1 pkt 2 lit. "b" Ordynacji podatkowej uchylić zaskarżoną decyzję i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia. W konsekwencji skarga na tę decyzję (nie zawierająca zresztą żadnych zarzutów – co podkreślono na wstępie) podlega oddaleniu stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270).