I SA/Gd 155/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2007 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pani J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 19 listopada 2010 r. w części dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń 2007 roku Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji wymierzającej podatek od towarów i usług mogłoby spowodować istotne negatywne następstwa. Za uwzględnieniem wniosku przemawia dodatkowo fakt, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaskarżonych zostało przez panią J. S. pięć decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczących zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.