I SA/Gd 1554/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2015., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1554/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Pismem z dnia 7 marca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu strona wskazała, że w dniu 7 grudnia 2015 r. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1553/15, jednak w istocie wniosek ten dotyczył sprawy niniejszej. We wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. nastąpiła pomyłka pisarska we wpisanej sygnaturze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, wypada przede wszystkim podkreślić, że jeżeli przed danym sądem toczą się z inicjatywy strony skarżącej postępowania w odrębnych sprawach, to rzeczą tej strony jest dołożenie należytej staranności przy ich monitorowaniu oraz kierowaniu pism procesowych do poszczególnych spraw, w tym prawidłowym oznaczaniu tych pism (wskazaniu właściwej sygnatury akt). We wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. skarżąca wyraźnie wskazała sygnaturę akt innej sprawy – I SA/Gd 1553/15. W interesie skarżącej należało przy sporządzaniu komentowanego pisma procesowego zwrócić uwagę na to, do której sprawy adresuje wniosek. Oczywiście, generalnie ujmując, nie można wykluczyć przypadku, gdy pomyłka w podaniu właściwej sygnatury akt może być niezawiniona, spowodowana uzasadnionymi okolicznościami, lecz w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu nie zawarto żadnej argumentacji, z której można by było wywieść przyczyny pomyłki. Na oczywisty błąd pisarski nic nie wskazuje, a ograniczenie się w wypowiedzi strony, we wniosku o przywrócenie terminu, do samego tylko stwierdzenia, że wystąpiła pomyłka, nie jest wystarczające dla uznania, że zachodzi brak winy. Nie mogło zatem stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku błędne wskazanie sygnatury akt innej sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem. Argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu wskazuje co najwyżej na brak staranności przy sporządzaniu wniosku o uzasadnienie wyroku, a nie na nadzwyczajne okoliczności niezależne od strony. Wniosek ten jest tym bardziej uzasadniony, jeśli się zważy, że skarżąca wykonuje zawód adwokata, można zatem od niej wymagać nawet większego miernika staranności niż od osoby niemającej zawodowo do czynienia z procedurą sądową. W tej sytuacji Sąd zobligowany był przyjąć, że skarżąca nie dopełniła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, w odniesieniu do której domaga się przywrócenia terminu, w związku z czym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.