I SA/Gd 1557/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kr. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 22 maja 2017 r., którym organ ten uznał za nieuzasadnione wniesione przez K. M. zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Na powyższe postanowienie organu odwoławczego K. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (§ 2 pkt 3). W rozpoznawanej sprawie skarżący Kr. M. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 22 maja 2017 r. wydane w trybie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.) - dalej jako "u.p.e.a.", tj. postanowienie, w którym Prezydent Miasta działając jako wierzyciel zajął stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego K. M. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez ten organ. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżonym do tutejszego Sądu aktem jest postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, a zatem akt, który został wyłączony spod kognicji sądów administracyjnych. Obecne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. jest wynikiem nowelizacji tej ustawy dokonanej przepisem art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) i ma zastosowanie - z mocy art. 2 tej ustawy - do postępowań sądowych wszczętych po dniu jej wejścia w życie, tj. po dniu 15 sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu projektu do ustawy zmieniającej podkreślono, że postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, mają charakter incydentalny. Ponadto wskazano, że w tych wypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to jest postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Należy podkreślić, że treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. stanowi jedyną podstawę zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (por. A. Kabat, Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2016). Odrzucenie skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie pozbawia strony skarżącej prawa do sądu i nie uniemożliwia kontroli sądowej podniesionych w sprawie zarzutów. W świetle art. 34 u.p.e.a. postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter jedynie incydentalny. W jego następstwie zostanie bowiem wydane odrębne postanowienie organu egzekucyjnego, które objęte jest kognicją sądu, a zatem może zostać zaskarżone. W razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego sąd administracyjny podda kontroli zarówno stanowisko wierzyciela, jak i odwołujące się do tego stanowiska postanowienie organu egzekucyjnego. Skoro zatem przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyraźnie wyłącza istnienie drogi sądowej w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, a tej kwestii dotyczy skarga złożona w rozpoznawanej sprawie, to uznać należy, że skarga podlega odrzuceniu. Jak stanowi bowiem art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.