I SA/Gd 1569/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprzeciwu M. K. od zarządzenia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Wnioskiem z dnia 30 marca 2018 r. M. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Wniosek został złożony na formularzu. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2018 r., Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, ze strona w zakreślonym terminie nie uzupełnienia braków formalnych złożonego formularza. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że wniosek nie został prawidłowo wypełniony bowiem Wnioskodawca w rubrykach 7.1 nie wskazał wartości posiadanego majątku, w rubryce 7.3 nie wyszczególnił przedmiotów o wartości ponad 5 000 zł., w rubryce 10 nie podał wysokości uzyskiwanego dochodu, a w rubryce 11 nie wskazał wysokości ponoszonych wydatków. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2018 r., doręczonym w dniu 29 maja 2018 r. zobowiązano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków w tym zakresie, zakreślając termin 7 dni na jego wykonanie i rygor pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Odpowiedź na powyższe wezwanie z dnia 5 czerwca 2018 r. nie precyzowała wartości posiadanych nieruchomości ani danych dotyczących pojazdów mechanicznych i ich wartości, wysokości miesięcznych dochodów i wydatków. Od wydanego zarządzenia, w ustawowym terminie, Skarżący wniósł sprzeciw, w którym wskazał, że wniosek złożony na formularzu został prawidłowo uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw Wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone zarządzenie jest bowiem prawidłowe. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1), sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2) , sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Wynikającą z art. 260 p.p.s.a. konsekwencją jest, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Wzór formularza określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257). Złożony formularz nie spełniał wymogów w zakresie opisu stanu majątkowego Skarżącego. Prawidłowo zatem zarządzeniem z dnia 24 maja 2018 r. Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia poszczególnych wskazanych rubryk formularza. Skarżący nie wypełnił tego obowiązku, nie uzupełnił on bowiem złożonego formularza, która to okoliczność uzasadniała stwierdzenie, że braki wniosku nie zostały uzupełnione. Na marginesie wskazać należy, że Skarżący niezalenie od niezłożenia spełniającego wymogi prawa formularza, w piśmie z dnia z dnia 5 czerwca 2018 r. nie udzielił odpowiedzi na przewidziane w formularzu pytania. Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W konsekwencji, mając na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść art. 257 p.p.s.a., Referendarz Sądowy prawidłowo orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.