I SA/Gd 1573/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 20 stycznia 2014 r., skarżący P. Z. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez niego dokumentów (odpisów: zaświadczeń od pracodawców o wysokości wynagrodzenia małżonków, zestawienia operacji na rachunku bankowym wnioskodawcy w okresie od 20 stycznia do 20 lutego 2014 r., dowodów wpłat z dnia 2 grudnia 2013 r. na rachunki kredytów, dowodów wpłat z dnia 2 i 30 grudnia 2013 r. na rachunek ARiMR, informacje od spółdzielni mieszkaniowej o wysokości opłat za grudzień 2013 r. i styczeń 2014 r., faktury za energię elektryczną za okres od grudnia 2013 r. do maja 2014 r., umowy kredytu z dnia 6 listopada 2013 r., dodatkowego oświadczenia z dnia 22 lutego 2014 r.) ustalono, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, z którą mają na utrzymaniu pełnoletnią córkę, nieuzyskującą żadnych dochodów, kontynuującą naukę. Źródłem utrzymania rodziny są dochody uzyskiwane przez każdego z małżonków z wynagrodzenia za pracę, których średnia miesięczna wysokość wynosi łącznie 2.174,20 zł netto. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 62 m2 oraz samochód marki [...] z 1992 r. o wartości 1.000 zł. Wnioskodawca posiada natomiast zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów, których łączna miesięczna rata wynosi 520,89 zł; przekazane przez bank środki przeznacza na spłatę zadłużenia wobec ARiMR, które wraz z należnymi odsetkami wynosi 22.655,81 zł. Do stałych i koniecznych kosztów utrzymania małżonków należy zaliczyć opłaty za mieszkanie w kwocie 682,82 zł, opłaty za prąd i gaz w średniej miesięcznej wysokości 160 zł, koszty dojazdów małżonków do pracy a ich córki do szkoły w wysokości 280 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość dochodu pozostającego do dyspozycji wnioskodawcy i jego rodziny po opłaceniu koniecznych kosztów utrzymania oraz brak zasobów pieniężnych. Wzięto także pod uwagę powoływaną przez wnioskodawcę konieczność zaciągania kredytów celem spłaty zadłużenia powstałego wobec ARiMR. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.